Artnews

Καλά νέα από την Ασία έφερε για την αγορά της τέχνης η Art Basel Hong Kong 2018

2018-04-02 14:09:00

© Art Basel

Από την Αννίτα Αποστολάκη

Με μια εντυπωσιακή πώληση άνοιξε η όγδοη έκδοση της Art Basel στο Χονγκ Κονγκ: μέσα στις δύο πρώτες ώρες της φουάρ η Lévy Gorvy Gallery πούλησε έναν πίνακα του Willem de Kooning από τη συλλογή του δισεκατομμυριούχου συνιδρυτή της Microsoft Paul Allen, με τίτλο Untitled XII (1975), για 35 εκατομμύρια δολάρια, κάνοντάς τον το πιο ακριβό έργο που έχει πωληθεί ποτέ σε φουάρ του Χονγκ Κονγκ. Δεν ήταν μόνο αυτός, όμως, ο λόγος που η ασιατική έκδοση της μεγαλύτερης φουάρ του κόσμου θεωρείται πλέον πιο επιτυχημένη από την αντίστοιχη αμερικανική.

Διεθνείς και τοπικές γκαλερί πούλησαν σε ευρύ φάσμα τιμών

Σύμφωνα με πηγές μας, από την πρώτη κιόλας μέρα πολλοί ήταν οι έμποροι τέχνης που ήταν ευχαριστημένοι με τις πωλήσεις που είχαν κάνει. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και η Pace Gallery, η οποία την προηγούμενη Δευτέρα άνοιξε στο Χονγκ Κονγκ το τρίτο παράρτημά της στη χώρα, ενώ έχει ήδη εδώ και δέκα χρόνια έναν τεράστιο χώρο στο Πεκίνο, καθώς και ένα μικρότερο στο Χονγκ Κονγκ. Την ημέρα των εγκαινίων πούλησε το έργο σε χαρτί In the White Room (2003) του Yoshitomo Nara για 750.000 δολάρια, τον καινούριο πίνακα The Boy Standing on a Chair του Zhang Xiaogang για 300.000 δολάρια και το Willow Field No. 3 (2017) του Qiu Xiaofei για 160.000 δολάρια, ενώ στη συνέχεια πούλησε και δέκα έργα με χρυσή κορνίζα του καλλιτέχνη από το Όρεγκον Mark Ryden, τα οποία ξεκινούσαν από 75.000 δολάρια και έφταναν έως και 650.000 δολάρια (για το The Veil of Bees (#133) (2018).

Μια άλλη μεγάλη γκαλερί με παραρτήματα σε όλο τον κόσμο, η Hauser & Wirth, επίσης άνοιξε την περασμένη Δευτέρα το πρώτο της παράρτημα στο Χονγκ Κονγκ και εκτός από τις πωλήσεις στα εκεί εγκαίνια, πούλησε και στη φουάρ ένα έργο του Takesada Matsutani για 85.000 δολάρια, καθώς και το WS, White Snow Flower Girl #2 του Paul McCarthy, για 575.000 δολάρια. Το ότι αυτή την περίοδο εκτίθενται 47 βίντεο του τελευταίου στο Μουσείο M Woods του Πεκίνου σίγουρα έπαιξε ρόλο στο αυξημένο ενδιαφέρον του αγοραστικού κοινού για τον καλλιτέχνη. Αλλά και η Galerie Gmurzynska πούλησε μια γλυπτή Μπαλαρίνα (2015) σε χαλκό του Fernando Botero για περίπου 800.000 δολάρια, καθώς και το έργο Femme aux 3 cheveux, constellation (1976) του Joan Miró για περίπου 300.000 δολάρια, ενώ ο Thaddaeus Ropac δεν τα πήγε και άσχημα το Susanne 3 (2016) του Alex Katz για περίπου 480.000 δολάρια, μαζί με ένα άτιτλο έργο σε κάρβουνο του Robert Longo (Rose, November 22, 2017) (2017) για 600.000 δολάρια, το Wir haben im Keller die Briketts mit Kreidepulver bestreut (2015) του Georg Baselitz για 600.000 ευρώ και το Beaker (Salvage) (1984) του Robert Rauschenberg για περίπου 1 εκατομμύριο δολάρια.

Ικανοποιημένες από την έκβαση της φουάρ έμειναν, φυσικά, και οι ασιατικές γκαλερί, όπως η de Sarthe Gallery, η οποία έχει χώρους σε Πεκίνο και Χονγκ Κονγκ και επικεντρώνεται σε Κινέζους καλλιτέχνες που ξεφεύγουν από την πεπατημένη. Κατάφερε να πουλήσει έναν πίνακα του Ma Sibo με τίτλο Red Dimension (2017) για 12.000 δολάρια, το Reflections-Cathédrale Notre Dame de Paris No.3 (2018) του Lu Xinjian για 25.000 δολάρια και δύο φωτογραφίες Memory No. 1 (2013) του Wang Guofeng για 30.000 δολάρια την κάθε μία. Το ίδιο και το Ink Studio του Πεκίνου, το οποίο ειδικεύεται σε έργα σύγχρονων καλλιτεχνών που δουλεύουν με σινική μελάνη, ένα παραδοσιακό κινέζικο μέσο, όπως ο Zheng Chongbin, του οποίου πούλησε το Cluster No. 2 (2017) για 84.000 δολάρια, καθώς και δύο σετ του έργου Fairies of Mind and Heart (2012-16) του Bingyi για 50.000 δολάρια το καθένα.

Δεν έκαναν πωλήσεις, δηλαδή, μόνο τα μεγάλα, καθιερωμένα ονόματα της κινεζικής καλλιτεχνικής σκηνής, όπως οι καλλιτέχνες που εκπροσωπεί η Pace ή ο Xu Bing, έργα του οποίου από τη σειρά "Shattered Jade" πούλησε η γκαλερί Bank της Σαγκάης. Ενδεικτικά, εννιά έργα νέων καλλιτεχνών, των Chen Ching-Yuan, Joyce Ho και Chia-En Jao, με τιμές μεταξύ 10.000 και 12.000 δολαρίων, που είχε φέρει η γκαλερί TKG+, η οποία ειδικεύεται σε ανερχόμενους καλλιτέχνες, είχαν πωληθεί μέχρι το τέλος της φουάρ. Αγοραστικό ενδιαφέρον υπήρξε και στην γκαλερί Antenna Space της Σαγκάης, η οποία επίσης δουλεύει με νέους καλλιτέχνες και είναι η πιο επιδραστική γκαλερί της πόλης.

Άλλωστε, η πόλη με το μεγάλο λιμάνι εξελίσσεται σε πολλά υποσχόμενο καλλιτεχνικό κέντρο, όπως αποκαλύπτει μεταξύ άλλων η επικείμενη συνεργασία του Κέντρου Ζωρζ Πομπιντού με μουσείο της Σαγκάης, ενώ το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Λος Άντζελες (LACMA) έχει ανακοινώσει τη δωρεά περισσότερων από 400 έργων σε σινική μελάνη από Κινέζους καλλιτέχνες της συλλογής των Gérard και Dora Cognié, σε συνεργασία με το Μουσείο Yuz του Σινο-Ινδονήσιου συλλέκτη Budi Tek στην πόλη. Επιπλέον, στο Χονγκ Κονγκ αναμένεται τον επόμενο μήνα το πολιτιστικό κέντρο Tai Kwun σε ένα πρώην αστυνομικό τμήμα, αλλά και το Μουσείο M+ στο West Kowloon το 2019. Όπως είπε στο Artnews η Leng Lin, πρόεδρος της Pace στην Ασία, η ταχύτητα των συναλλαγών σε Σαγκάη και Χονγκ Κονγκ είναι πολύ μεγαλύτερη απ' ό,τι στην πρωτεύουσα, το Πεκίνο. 

© Art Basel

Ένα αγοραστικό κοινό που εξελίσσεται

Αυτές οι επενδύσεις που γίνονται σε μεγάλα δημόσια ιδρύματα για την τέχνη, αν μη τι άλλο δείχνουν ότι η μεγάλη επιτυχία της Art Basel Hong Kong 2018 δεν οφείλεται απλώς στην ταχύτητα με την οποία λέγεται ότι αγοράζουν οι τοπικοί συλλέκτες. Ούτε στη στροφή προς αγαθά πολυτελείας που συνεπάγεται η αύξηση της περιουσίας ολοένα και περισσότερων Κινέζων. Αντανακλά ένα μεγαλύτερο και πιο σοβαρό ενδιαφέρον για την τέχνη, το οποίο παρατηρείται ιδιαίτερα στις νεότερες γενιές συλλεκτών.

Αυτοί οι νέοι Κινέζοι συλλέκτες επεξεργάζονται όχι μόνο διεθνείς καλλιτέχνες, αλλά και πολλά υποσχόμενα ονόματα της τοπικής σκηνής και ερευνούν καλά ένα έργο πριν το αγοράσουν, ειδικά όταν πρόκειται να δώσουν μεγάλα ποσά -ενδείξεις ενός πιο εξευγενισμένου κοινού. Όπως είπε στο Artsy ο γνωστός γκαλερίστας Sean Kelly: "Την πρώτη χρονιά που ήρθαμε, ο κόσμος ακουμπούσε τα πάντα, έκανε ζημιές στα έργα τέχνης. Δεν ήξερε πώς να κοιτάξει ή να διαχειριστεί ένα έργο τέχνης. Τώρα επιλέγουν πολύ έξυπνα τα έργα και κάνουν προετοιμασία." Ο ίδιος θεωρεί ότι έχει βοηθήσει το ότι οι Ασιάτες συλλέκτες επισκέπτονται φουάρ και σε άλλα μέρη του κόσμου -εμπειρία που αναμφίβολα διευρύνει τους ορίζοντές τους.

Βέβαια, το γεγονός ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει ότι η οικονομία της Κίνας θα συνεχίσει να αυξάνεται κατά 6,5% για τα επόμενα δύο χρόνια είναι κάτι που σίγουρα έχουν λάβει υπόψιν τους στα επεκτατικά σχέδιά τους οι μεγάλοι διεθνείς αλλά και τοπικοί παράγοντες της τέχνης. Δεν είναι τυχαίο ότι, μαζί με την Pace και την Hauser & Wirth, την περασμένη Δευτέρα άνοιξαν νέους χώρους και τα μεγάλα εμπορικά ονόματα της Κίνας, οι γκαλερί Pearl Lam, Tang Contemporary και Ora Ora, σε ένα νέο κτίριο στην οδό Queens, το H Queens, στα εγκαίνια του οποίου, όπως μάθαμε, έπρεπε να περιμένεις αρκετή ώρα στην ουρά για να καταφέρεις να μπεις στο κτίριο. Μάλιστα, πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι η Κίνα ήρθε δεύτερη παγκοσμίως σε πωλήσεις το 2017, σύμφωνα με την αναφορά που εξέδωσαν για την αγορά της τέχνης στις αρχές του χρόνου η Art Basel και η UBS.

Επιπλέον, η χώρα αναμένεται να έχει 250 ακόμη δισεκατομμυριούχους μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Πολλοί που είναι ήδη δισεκατομμυριούχοι έχουν παιδιά στην ηλικία των 20+ και 30+ που έχουν μάθει πλέον στο lifestyle του κόσμου της τέχνης και έχουν αποκτήσει γνώσεις και ένα πιο εκλεπτυσμένο γούστο, ενώ στις ίδιες ηλικίες υπάρχουν πολλοί τραπεζίτες, επιχειρηματίες και άλλοι που αναμένεται να ανέβουν οικονομικό επίπεδο τα επόμενα δέκα χρόνια και έτσι, να έχουν ακόμη πιο ισχυρή αγοραστική δυνατότητα. Όλα αυτά δείχνουν ότι υπάρχει ακόμη μεγαλύτερο περιθώριο για επέκταση της αγοράς τέχνης της Κίνας τα επόμενα χρόνια -άλλωστε, ακόμη και η διευθύντρια της Art Basel Hong Kong, Adeline Ooi, δεν πιστεύει τα ύψη στα οποία έχουν φτάσει οι τιμές αγοραπωλησιών στη φουάρ μέσα στα τέσσερα χρόνια της διοίκησής της.

Η Clare McAndrew, η οποία συνέταξε την αναφορά της Art Basel και της UBS, θεωρεί ότι η Κίνα μπορεί να πάρει τη θέση της Ευρώπης στην αγορά της τέχνης. Το ίδιο θεωρεί και ο Nicolo Cardi της Cardi Gallery που έχει παραρτήματα σε Μιλάνο και Λονδίνο, ο οποίος είπε ότι η φουάρ του Χονγκ Κονγκ θα ξεπεράσει σε σημασία ακόμη και τη "μαμά" της στην Ελβετία, επειδή η ποσότητα συλλεκτών αυξάνεται και όχι μόνο δε νοιάζονται για την τιμή, αλλά κοιτάζουν και την ποιότητα. Θα περιμένουμε να δούμε, λοιπόν.

© Art Basel