www.artnews.gr

Πέμπτη, 30. Μάρτιος 2017

ΕΙΣΤΕ ΕΔΩ: ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ Ανέκδοτα έργα του Τάσου Μισούρα

Ανέκδοτα έργα του Τάσου Μισούρα

E-mail Εκτύπωση PDF

anekdota01Ο Μισούρας είναι μια εξαιρετικά ιδιόμορφη καλλιτεχνική περίπτωση, γεμάτη με Ετεροτοπίες (φαινομενικά μοιάζει εκτός τόπου στην μεσογειακή και πολυπολιτισμική Αθήνα) και ίσως (δεν είμαστε απόλυτα σίγουροι γι’ αυτό) Ετεροχρονίες.

anekdota02

Στη ζωγραφική του κυριαρχεί ο ανθρωποκεντρισμός, σε τέτοιο βαθμό που σπάνια τον συναντάμε σε καλλιτέχνες της γενιάς του. Τα μουντά χρώματα(;) έκαναν πολλούς να μιλούν για “βορειοευρωπαϊκή ατμόσφαιρα”. Στα τελευταία έργα του εμφανίζεται το στοιχείο του non finito -σκόπιμα ατελείωτα έργα, τα οποία δίνουν έμφαση ίσως στο κυριώτερο όπλο που είχε πάντα ο Μισούρας ως ζωγράφος, στο εξαιρετικό σχέδιο.

Και μετά υπάρχουν οι μισουρικές ιδιαιτερότητες, όπως η εμμονή με το ανθρώπινο πρόσωπο, το γυναικείο κυρίως. Περισσότερο από ποτέ, η πρόσφατη δουλειά του ζωγράφου εστιάζει στα πρόσωπα, τα οποία ζωγραφίζει δυσανάλογα μεγάλα σε σχέση με τα σώματα, ίσως για να τους δώσει ακόμη μεγαλύτερη έμφαση. Αυτά τα γυναικεία πρόσωπα, παρότι συνηθως εκτυφλωτικά όμορφα, σε κάνουν να ορκίζεσαι ότι από κάπου τα ξέρεις, τα γνωρίζεις, κάπου τα έχεις συναντήσει, δεν μπορεί παρά να ανήκουν σε αληθινό άτομο. Τα ίδια τα σώματα διαστρέφονται, παραμορφώνονται, λυγίζουν, στρίβουν, ακροβατούν σε μια παρά φύσει ισορροπία. Μια άλλη μισουρική ζωγραφική ιδιατερότητα είναι οι δυσαναλογίες στην κλίμακα μεταξύ των πρωταγωνιστών των συνθέσεών του. Οι φιγούρες, μ’ έναν τελείως παράδοξο τρόπο, μεγαλώνουν και μικραίνουν. Ο καλλιτέχνης μοιάζει να ζωγραφίζει εδώ και είκοσι χρόνια τη δική του εκδοχή της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων για ενηλίκους, σκοτεινή και γοτθική. Ένας ζωγραφικός Tim Burton για σοβαρούς θεατές. Η ατμόσφαιρα, τα σκηνικά και τα κοστούμια, τρόπον τινά, άλλοτε μοιάζουν με ελισαβετιανές μπαρόκ συνθέσεις και άλλοτε παραπέμπουν σε κάτι εφιαλτικά σύγχρονο.

Για πρώτη φορά ο Μισούρας μπλέκει στη δουλειά του στοιχεία, φαινομενικά, άσχετα με το ζωγραφικό πλάνο, εμβόλιμα, ένθετα “συννεφάκια”, αναφορές πιθανόν στα κόμικς ή στα μηχανολογικά σχέδια. Άλλο καινούργιο στοιχείο στην τελευταία περίοδο του ζωγράφου είναι η παρουσία λέξεων, είτε ως επιγραφές σε κτίρια της σύνθεσης, είτε κατ’ ευθείαν πάνω στην επιφάνεια, εμβόλιμα όπως τα συννεφάκια που λέγαμε παραπάνω. Αυτά τα νέα στοιχεία φέρνουν τον Έλληνα καλλιτέχνη πιο κοντά στους ζωγραφικούς προβληματισμούς του καλιφορνέζου Robert Williams και του περιοδικού του, Juχtapoz αλλά και τη βορειοευρωπαϊκή και ανατολική (με την έννοια του τέως “ανατολικού μπλοκ”) ζωγραφική του γερμανού Neo Rauch. Αυτά τα έξι χρόνια ζωγραφικής εξέλιξης που καλύπτει αυτή η έκδοση φαίνεται ότι ήταν τα πιο γόνιμα -μέχρι στιγμής- της πορείας του Τάσου Μισούρα, παρά το γεγονός ότι σπανίως εκτέθηκαν. Υποψιαζόμαστε ότι τα επόμενα έξι θα είναι ακόμη πιο ουσιαστικά...anekdota03

Θανάσης Μουτσόπουλος

(Απόσπασμα του κειμένου από τον κατάλογο του Τ. Μισούρα «Fluid Frames».)