www.artnews.gr

Πέμπτη, 30. Μάρτιος 2017

ΕΙΣΤΕ ΕΔΩ: ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Γοητεία και Ομορφιά μεγατόνων στην έκθεση φωτογραφίας του Σωκράτη Μαυρομμάτη

amavrommatisΗ ασπρόμαυρη φωτογραφία μιας από τις πολλές Αφροδίτες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου παρουσιάζεται, ξαφνικά, γεμάτη θέλγητρα, υποσχέσεις και μυστικά. Η θεά δεν έχει αποτυπωθεί ολόκληρη, μόλις ένα τμήμα του κορμού, του ενδύματος και το χέρι της παρουσιάζονται. Συγκρατεί το φόρεμά της ή μήπως το ανασηκώνει;

Μονάχα ένας φωτογράφος με τη ματιά, το ταλέντο και το πάθος του Σωκράτη Μαυρομμάτη θα μπορούσε να αποδώσει έτσι, στα όρια του αισθησιασμού, ένα μαρμάρινο άγαλμα της αρχαιότητας, φωτογραφημένο ακριβώς όπως πρέπει ώστε να αποτελεί έργο τέχνη και η ίδια η φωτογραφία. Η δουλειά του είναι πασίγνωστη και η φήμη του διεθνής. Επομένως, ουδείς απορεί. Μόνο θαυμάζει τα δημιουργήματά του, που αποπνέουν μεγάλη έμπνευση και μαζί, οξυδερκές βλέμμα αλλά και ατέλειωτες ώρες σπουδής.

Όσοι επιθυμούν να δουν τη νέα έκθεση αρχαιολογικής φωτογραφίας του, έχουν αυτήν τη δυνατότητα από την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου στο Ιδρυμα Παναγιώτη και Εφης Μιχελή (Β. Σοφίας 79). Η έκθεσή του με τίτλο «Αποσπάσματα» και υπότιτλο «Δυσδιάκριτες πραγματικότητες στην εφαρμοσμένη αρχαιολογική φωτογραφία» θα εγκαινιαστεί στις 7μμ και θα λειτουργεί μέχρι το τέλος Μαρτίου. Είναι αφιερωμένη στη μνήμη του δασκάλου του, Χαράλαμπου Μπούρα.

Ο Σωκράτης Μαυρομμάτης έχει αφιερώσει τη ζωή του "εφαρμοσμένη" στην αρχαιολογική φωτογραφία και πολύ συχνά μοιράζεται τη θαυμαστή τέχνη του με το κοινό, μέσω εκδόσεων, δημοσιεύσεων, όπως και εκθέσεων. Δεν αναφερόμαστε μονάχα στα δικά του λευκώματα ή στους καταλόγους των εκθέσεών του, αλλά και σε άλλες εκδόσεις. Η πλειονότητα του "Κύκλου των Μουσείων" από το Ίδρυμα Λάτση φέρει και τη δική του υπογραφή.

7 πράγματα που δεν ήξερες για το Χοκουσάι, δημιουργό του «Μεγάλου Κύματος»

Της Άμπιγκειλ Κέιν

akatsΠαρόλο που μπορεί να μην ξέρεις το όνομα Κατσουσίκα Χοκουσάι, είναι σχεδόν σίγουρο ότι έχεις δει τουλάχιστον ένα από τα έργα του, το “Under the Wave off Kanagawa” (Κάτω από το Κύμα της Καναγκάουα, 1830-1832), πιο γνωστό ως “The Great Wave” (Το Μεγάλο Κύμα). Αναμφίβολα η πιο διάσημη εικόνα της ιαπωνικής τέχνης, αυτό το κορυφαίο χαρακτικό αναπαριστά ένα τεράστιο, αφρισμένο κύμα, καθώς κορυφώνεται μπροστά από το βουνό Φούτζι. Γεννημένος στο Έντο (το σημερινό Τόκιο) το 1760, ο σημαντικός καλλιτέχνης και χαράκτης ακολούθησε μια ζωή που ήταν έντονα παραγωγική και αναμφίβολα εκκεντρική. Αυτά είναι επτά πράγματα που μάλλον δεν ήξερες για το Χοκουσάι.

1. Άρχισε την καριέρα του καθαρίζοντας καθρέπτες για τις ανώτερες τάξεις, όχι ως καλλιτέχνης.

Σε μικρή ηλικία, ο Χοκουσάι υιοθετήθηκε από ένα θείο του, ο οποίος είχε την τιμητική θέση του καθαριστή καθρεπτών στην οικία του σογκούν, του αρχιστράτηγου δηλαδή τις φεουδαρχικής Ιαπωνίας. Θεωρήθηκε ότι ο νεαρός Χοκουσάι θα τον διαδεχθεί στην οικογενειακή επιχείριση, και κατά πάσα πιθανότητα έλαβε εξαιρετική μόρφωση κατά την προετοιμασία του για μια του δουλειά που θα τον τοποθετούσε σε άμεση επαφή με την ανώτερη τάξη. Στην Ιαπωνία του 19ου αιώνα, το να μάθει κάποιος να γράφει σήμαινε ότι θα μάθει και να σχεδιάζει, μιας και οι ικανότητες και τα υλικά που χρειάζονταν και για τις δύο δραστηριότητες ήταν σχεδόν πανομοιότυπα.

Όταν άρχισε η επίσημη εκπαίδευση του Χοκουσάι, σε ηλικία 6 χρονών, φάνηκε από νωρίς το καλλιτεχνικό του ταλέντο, το οποίο θα τον οδηγούσε σε ένα καινούριο δρόμο. Άρχισε να διαχωρίζει τον εαυτό του από το επάγγελμα του θείου του όταν ήταν ακόμη στην πρώιμη εφηβεία του, -ίσως λόγω προσωπικής διαμάχης, ή ίσως επειδή πίστευε ότι το οι επαργυρωμένοι γυάλινοι καθρέπτες που είχαν αρχίσει να εισάγονται από τους Ολλανδούς θα αντικαθιστούσαν τους μεταλλικούς καθρέπτες που καθάριζε-, και ‘αρχισε να δουλεύει ως υπάλληλος σε μια δανειστική βιβλιοθήκη και αργότερα ως χαράκτης. Σε ηλικία 19 ετών, ο Χοκουσάι έγινε μέλος του εργαστηρίου του ukiyo-e καλλιτέχνη Κατσουκάουα Σουνσό (Katsukawa Shunshō) και ξεκίνησε αυτό που θα εξελισσόταν σε μια εβδομηκονταετή καριέρα στην τέχνη.

Με τα δικά της λόγια: Maria Balshaw, η νέα διευθύντρια της Tate

Των Χαβιέ Πες και Μπεν Λουκ

aΛίγα Λόγια από την Μαρία Μπαλσόου 1Καθώς τελειώνε το 2016, ρωτήσαμε τη MariaBalshaw, τη διευθύντρια των ManchesterArtGalleries και του Whitworth του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ να διαλέξει τις αγαπημένες της στιγμές από τη χρονιά που πέρασε. Την περασμένη εβδομάδα, διέρρευσαν τα νέα ότι θα διαδεχθεί το Νίκολας Σερότα (NicholasSerota) ως η επόμενη διευθύντρια της Tate, κάτι που το διοικητικό συμβούλιο επιβεβαίωσε χθες, στις 17 Ιανουαρίου.

Η Balshaw θα αναλάβει τη θέση τον Ιούνιο και θα είναι η πρώτη γυναίκα σε αυτή την θέση. Τον περασμένο Ιούνιο, μίλησε για τον λόγο που οι «ghostsoldiers» (στρατιώτες-φαντάσματα) του Τζέρεμι Ντέλλερ και το «ghosttree» (δέντρο-φάντασμα) της AnyaGallaccio ήταν τόσο αξιομνημόνευτα.

«Δεν μπορώ να πω τίποτα άλλο εκτός του ότι ανησυχώ για τον κόσμο και ότι αυτό που προσφέρουν οι γκαλερί είναι πιο ζωτικής σημασίας από ποτέ άλλοτε. Έχουμε γίνει μάρτυρες διασπαστικής πολιτικής τόσο στο σπίτι μας όσο και στο εξωτερικό: το να προσπαθεί κάποιος να το αντιμετωπίσει αυτό και να δημιουργήσει χώρο για τη διερεύνηση της διαφορετικότητας και της διαπολιτισμικής κατανόησης είναι στο επίκεντρο του ρόλου που παίζουν τα μουσεία κάθε είδους στα κοινά. Τα ξεχώρισα, λοιπόν, έχοντας αυτό στο μυαλό. Και σκέφτομαι ότι είναι συχνά για την ευχαρίστηση και ξεγνοιασιά, αλλά και για την αποδοχή της απώλειας.

Οπτικές σημειώσεις από το νέο Μουσείο Γουίτνεϊ στο Μανχάταν

Κείμενο και φωτογραφία: Πελαγία Κυριαζή

witnH ζωγράφος Πελαγία Κυριαζή επισκέφθηκε το περασμένο καλοκαίρι το νέο Μουσείο Γουίτνεϊ και βίωσε μια εξαιρετική εμπειρία. Είναι γεγονός ότι μεσούσης της κρίσης διεθνώς δαπανούνται για επεκτάσεις και νέα κτίρια μουσείων πολύ μεγάλα χρηματικά ποσά. Τα μουσεία των Ηνωμένων Πολιτειών ξόδεψαν για να επεκταθούν 5 δισεκατομμύρια δολάρια απο το 2007 έως το 2016. Η επίσκεψη σε ένα μουσείο είναι ένας ιδιαίτερος τρόπος ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης του κοινού, μια σημαντική στιγμή της καθημερινότητας του.

Η αρχιτεκτονική φιλοσοφία:

«Ένας από τους σημαντικότερους λόγους για τη δουλειά του αρχιτέκτονα, που μας κρατά σε εγρήγορση και μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε το έργο μας, είναι η ιδέα να μην δημιουργούμε κτήρια αδιάφορα για την πόλη, αλλά τόπους συνάντησης όπου οι άνθρωποι έρχονται κοντά και μοιράζονται κοινές αξίες».

Renzo Piano, Αρχιτέκτονας

Η φιλοσοφία του Renzo Piano πραγματώνεται με την τοποθεσία και την αρχιτεκτονική του μουσείου Whitney το οποίο είναι ανοιχτό στον περιβάλλοντα χώρο και στους ανθρώπους της κοινότητας μέσα στην οποία ζει.

Η τοποθεσία:

Η περιοχή Meatpacking District στο κέντρο του Μανχάταν, άλλαξε όψη όταν δημιουργήθηκε το υπερυψωμένο δημόσιο πάρκο High Line αλλά ο σφυγμός της περιοχής χτυπά εδώ ακόμα πιο δυνατά μετά τη δημιουργία του νέου κτηρίου του Whitney στην ίδια γειτονιά, δίπλα ακριβώς στον ποταμό Hudson. Ο σκοπός του μουσείου είναι να δημιουργήσει άμεση επαφή με την δραστήρια κοινότητα καλλιτεχνών, σπουδαστών, εκπαιδευτικών και επιχειρηματιών από την οποία περιβάλλεται. Αυτήν τη διάθεση για μια ζωντανή σχέση του μουσείου με την κοινότητα, υποδηλώνουν οι διαφανείς γυάλινοι τοίχοι και οι ανοιχτές βεράντες του κτηρίου καθώς και τα εκπαιδευτικά προγράμματα του μουσείου, που δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις συλλογικές κοινωνικές δραστηριότητες.

Το κτήριο:

Εξωτερικοί χώροι με μοναδική θέα στην πόλη, εξαιρετικός τεχνολογικός εξοπλισμός για περφόρμανς, βίντεο και εκπαιδευτικά προγράμματα, εργαστήριο συντήρησης και μελέτης έργων σε χαρτί, αναγνωστήριο με βιβλιοθήκη, εστιατόριο στο φουαγιέ και καφέ στον 8ο όροφο του κτηρίου. Το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του κτηρίου: οι 4 ιδιόμορφοι ανελκυστήρες με έργα του Ρίτσαρντ Αρτσγουέινγκερ (1923-2013) στο εσωτερικό τους, εμπνευσμένα από έξι αγαπημένα θέματα του καλλιτέχνη: πόρτα, παράθυρο, τραπέζι, καλάθι, καθρέπτης και χαλάκι. Μπαίνοντας στον χώρο των ανελκυστήρων οι επισκέπτες μπορεί να βρεθούν αντιμέτωποι με μια πόρτα ή ένα παράθυρο σε απρόσμενη θέση ή να αντιληφθούν ότι βρίσκονται στο εσωτερικό ενός γιγαντιαίου πλεκτού καλαθιού.

Η πρώτη έκθεση

Με έναν τίτλο - στίχο από ποίημα του Ρόμπερτ Φροστ, η έκθεση America is Hard to See διατρέχει διάφορες εποχές της Αμερικανικής τέχνης από το 1900 έως σήμερα, παρουσιάζοντας 600 έργα από τουλάχιστον 400 καλλιτέχνες. Η έκθεση ήταν οργανωμένη σε 23 θεματικά κεφάλαια, κάθε ένα από τα οποία παίρνει το όνομά του από ένα από τα έργα που παρουσιάζονται στη συγκεκριμένη ενότητα. Η κεντρική ιδέα της έκθεσης αναπτύσσεται γύρω από τον δυναμικό συσχετισμό των διαφορετικών ιδεών, θεμάτων, οραμάτων που σφυρηλάτησαν το έργο των Αμερικανών καλλιτεχνών. Έργα που δημιουργήθηκαν με διαφόρων ειδών μέσα, εκτίθενται μαζί αναδεικνύοντας τους ρηξικέλευθους τρόπους με τους οποίους η Αμερικανική τέχνη άλλοτε ακολουθούσε και άλλοτε ερχόταν σε αντιπαράθεση με τον κανόνα.

Η ιστορία

Το μουσείο Whitney ιδρύθηκε από την Γκέρτρουντ Βάντερμπιλτ Γουίτνεϋ (1875-1942) και φιλοξενεί έργα τέχνης Αμερικανών καλλιτεχνών του 20ού και 21ου αιώνα. Η ένθερμη υποστηρίκτρια της μοντέρνας αμερικανικής τέχνης είχε επιλέξει να υποθάλψει ρηξικέλευθους καλλιτέχνες σε μια εποχή όπου όλοι κατά κανόνα θεωρούσαν σημαντικούς τους Παλιούς Δασκάλους της τέχνης. Το όραμά της έδωσε πνοή στο Whitney Museum of American Art, που από την ίδρυσή του έως σήμερα συλλέγει, συντηρεί και παρουσιάζει έργα Μοντέρνας και Σύγχρονης τέχνης που αναδεικνύουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και την ποικιλομορφία της τέχνης και της κουλτούρας στην Αμερική.

Πηγή: Whitney press

Αναδημοσίευση από "Τα Νέα Της Τέχνης" Νο 226

Art-Athina 2016

art athina26 - 29 Μαΐου 2016
Γήπεδο TaeKwonDo (Κλειστό Π. Φαλήρου)

Η Art-Athina Διεθνής Συνάντηση Σύγχρονης Τέχνης γιορτάζει φέτος την 21η διοργάνωσή της! Θα ανοίξει τις πύλες του στο TaeKwonDo (Κλειστό Γήπεδο Παλαιού Φαλήρου) την Πέμπτη 26 Μαΐου και θα διαρκέσει από την Παρασκευή 27 Μαΐου έως και την Κυριακή 29 Μαΐου.

Η Art-Athina αποτελεί σήμερα μια από τις παλαιότερες διεθνείς συλλογικές διοργανώσεις, η οποία έχει καταφέρει να παγιωθεί στη συνείδηση του κοινού, φιλότεχνου και μη. Η 21η διοργάνωση συντελείται σε μια περίοδο σημαντικών εικαστικών εξελίξεων στη χώρα μας και αποτελεί προπομπό μια νέας εποχής για τη σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα.

“Kώστας Mαλάμος, Αισθητικά Νεορεαλιστής ΄Ελληνας Ζωγράφος”

MAKOΔιάλεξη με θέμα: “Kώστας Mαλάμος, Αισθητικά Νεορεαλιστής ΄Ελληνας Ζωγράφος”

θα δόσει στο χώρο του ΕΕΤΕ, Βαλτετσίου 42, στα Εξάρχεια, η ζωγράφος Μερόπη Πρέκα, τη Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2016, στις 6.00 μ.μ..

Ο ζωγράφος Κώστας Μαλάμος γεννήθηκε το 1913 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου όπου είχε καταφύγει ο πατέρας του από την Ήπειρο. Έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην ιδιαίτερη πατρίδα του Ζίτσα και αργότερα εγκαταστάθηκε στα Γιάννενα. Το 1931 ήρθε στην Αθήνα όπου σπούδασε με υποτροφία στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (1932-1937), έχοντας ως δασκάλους τον Ουμ.Αργυρό, τον Μαθιόπουλο και τον Κ. Παρθένη. Το 1937 παρέδιδε μαθήματα ζωγραφικής σε ιδιόκτητο φροντιστήριο ενώ το 1938 διορίστηκε στο καλλιτεχνικό τμήμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, απολύθηκε όμως κατά το πρώτο διάστημα της Κατοχής. Το 1943 προσλήφθηκε στη μέση εκπαίδευση ενώ το 1944 απέρριψε το διορισμό του στη θέση του διευθυντή του παραρτήματος της ΑΣΚΤ στην Τήνο, με επακόλουθο να απολυθεί εκ νέου. Από το 1946 δίδασκε καλλιτεχνικά στο Κολλέγιο Αθηνών ενώ από το 1958 ως το 1962 δίδασκε στη Σχολή Βακαλό.

ΠΡΟΣΦΥΓAΣ ίσον …

IMK Ekthesi Sto Dromo tis ElpidasDimitra Stasinopoulou KOS 2Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε συνεργασία με Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων και στην προσπάθειά του να προσεγγίσει την έννοια του Πρόσφυγα  επικεντρώνοντας  στην ανθρώπινη πλευρά του θέματος, μέσα από τις ευαισθησίες και τους προβληματισμούς νεότερων αλλά και καταξιωμένων Ελλήνων καλλιτεχνών, ανοίγει όλους τους χώρους του και  διοργανώνει την Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2015, από τις 17:30 έως τις 22:00, μία ευρύτερη συνάντηση καλλιτεχνών και επιστημόνων.
Η είσοδος σε όλες τις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη (πλην του γεύματος)  ενώ όποιος το επιθυμεί θα μπορεί να προσφέρει την οικονομική του ενίσχυση για τους πρόσφυγες στο Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων.

Οι 10 καλύτερες εκθέσεις της χρονιάς που πέρασε από τον κριτικό τέχνης της Νέας Υόρκης Blake Gopnik*

1. John Gerrard

Το Solar Reserve του John Gerrard που στήθηκε στην πλατεία της Νέας Υόρκης στο Λίνκον Σέντερ τον Οκτώβριο ήταν κάτι σπάνιο: τέχνη υψηλής τεχνολογίας που ξεπέρασε το high-tech θέαμα. Η τεράστια οθόνη LED, στην οποία ο Gerrard χρησιμοποίησε λογισμικό από video games, έδειχνε σε ζωντανή προβολή μια φωτοβολταϊκή εγκατάσταση στη Νεβάδα, που παρουσιαζόταν σε ζωντανή σύνδεση. Κανείς περαστικός δεν μπόρεσε να αντισταθεί στο εντυπωσιακό αυτό θέαμα.

Επισκόπηση της χρονιάς που πέρασε. Εκεί που τέχνη και πολιτική συναντιούνται

Πολιτιστική καταστροφή, εκφοβισμός των μελετητών, υπενθύμιση της 9/11 και άλλα πρωτοσέλιδα της χρονιάς που πέρασε

Μιχάλης Μιχαηλίδης (1923-2015) - Μία ζωή γεμάτη από αγνές αισθητικές ιδέες και δράσεις

mixai

Του Μεγακλή Ρογκάκου

Την Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015, έφυγε από τη ζωή στο Λονδίνο ο εξαίρετος μοντεριστής καλλιτέχνης Μιχάλης Μιχαηλίδης, ένα ιδιαίτερο πρόσωπο της ελληνικής διασποράς.

Φορολογικές εξελίξεις ανά την υφήλιο

ΓερμανίαΗ Ομοσπονδιακή Ένωση Γερμανικών Γκαλερί και Εμπόρων ισχυρίζεται ότι οι αλλαγές στον ΦΠΑ που υιοθέτησε η κυβέρνηση κατόπιν πίεσης από την Ε.Ε., οι οποίες έχουν προσωρινά παγώσει λόγω αντιδράσεων των ομόσπονδων κρατών, έχουν φέρει το χάος στην αγορά.

Φορολογικός οδηγός για τους κατόχους έργων τέχνης

Του Paul Higgins (*)

Μέτρα λιτότητας κάθε λογής υιοθετήθηκαν από τις κυβερνήσεις ανά τον κόσμο, σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης της οικονομικής ύφεσης –από μειώσεις στις κρατικές δαπάνες μέχρι αυξήσεις στη φορολογία.Πλούσιοι και φτωχοί είδαν τα εισοδήματα τους να μεταβάλλονται και τις κοινωνικές δομές να κλονίζονται.

Εις μνήμην: Άντονι Κάρο, Άρθουρ Ντάντο

Άντονι Κάρο: ο Βρετανός γλύπτης αναγνώρισε στον εαυτό του ότι άνοιξε τον δρόμο για τους νεότερους

Στην ιστορία της βρετανικής γλυπτικής του 20ου αιώνα, δύο φιγούρες ξεχωρίζουν: ο Χένρι Μουρ και ο Άντονι Κάρο. Με τεράστια επιρροή και οι δύο, δυναμικοί, με διεθνή φήμη, σπουδαίοι δάσκαλοι, αλλά και μεγάλοι καλλιτέχνες, ενέπνευσαν τόσο την εξέγερση όσο και την προσκόλληση.

Stephen Αντωνάκος (Άγιος Νικόλαος Λακωνίας 1926 - Νέα Υόρκη 2013) Kumi Ori - Φωτίζου... ή το Όνειρο του Πραγματικού

του Σάββα Μιχαήλ

Kumi1Εις μνήμην του Stephen Αντωνάκου, καθώς συμπληρώνονται έξι μήνες από τον θάνατό του, δημοσιεύουμε το κείμενο του θεωρητικού Σάββα Μιχαήλ, που κάνει μια ανάλυση.

Μαρίζα Μερτζ: Η μεγάλη κυρία της Arte Povera

marisa01Μπορεί να πάτησε τα 87, αλλά δεν το βάζει κάτω. Με δύο σχεδόν ταυτόχρονες εκθέσεις, στην γκαλερί Bernier Eliades στην Αθήνα (10/10-14/11 2013) και τη Serpentine του Λονδίνου (28/9-10/11 2013), και τέσσερις δεκαετίες ενεργού παρουσίας με ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε όλον τον κόσμο, έχει έρθει πια η ώρα να επαναπαυτεί στις δάφνες της.

Κοσμάς Ξενάκης: Από τα ανθρωποκεντρικά έργα στην αφαίρεση και τη σχηματοποίηση

kosmas02Της Άρτεμις Καρδουλάκη

Mία από τις εμβληματικές φυσιογνωμίες της σύγχρονης ελληνικής τέχνης είναι ο αρχιτέκτονας, ζωγράφος και γλύπτης της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, Κοσμάς Ξενάκης.

Δημιουργικότητα αλλά και ανάγκη οι πολυχώροι πολιτισμού

Της Σοφίας Κοζάκη

 

Ποιος είπε ότι μια οικονομική ύφεση μπορεί να τα βάλει με τους ανθρώπους της τέχνης και μάλιστα να βγει και νικήτρια; Άλλωστε, υπάρχει και η αντίστοιχη ρήση πως «η τέχνη ανθίζει σε περιόδους κρίσης». Κι αν μια φράση δεν είναι αρκετή για να άρει τις αμφιβολίες και να πείσει, σίγουρα οι δεκάδες χώροι πολιτισμού του κέντρου της Αθήνας, μπορούν να το αποδείξουν. Ο καθένας έχει τη δική του ταυτότητα και το δικό του κοινό. Εμείς επισκεφτήκαμε μερικούς μόνον από αυτούς και στον περιορισμένο χώρο που διαθέτουμε τους παρουσιάζουμε.

Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας: η εφαρμογή της πληροφορικής στην τέχνη

Της Άρτεμης Καρδουλάκη

 

 

tmimastrapatsakiΒρέθηκα στην Κέρκυρα στα τέλη Μαΐου 2012, καλεσμένη για την έκθεση του Έντουαρντ Ληρ στο Μουσείο Ασιατικής Τέχνης. Ένα βράδυ, περπατώντας στα σοκάκια της πόλης, συνάντησα στο δρόμο ομάδες ανθρώπων μπροστά σε μία βιτρίνα και σε πλατείες. Αναρωτήθηκα γιατί και τότε είδα στη βιτρίνα ενός καταστήματος να ζωντανεύουν πολύχρωμες εικόνες βίντεο και στην πλατεία Λεμονιάς μεγάλες βιντεοπροβολές που ζωντάνευαν την ιστορία της πλατείας, η οποία είχε ισοπεδωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Τελευταία έργα της Όπυς Ζούνη αφιερωμένα στη μνήμη της

teleytaiaZouni01Δημοσιεύουμε τελευταία έργα της Όπυς Ζούνη λίγο πριν εγκαταλείψει τη ζωή εξαιτίας της επάρατης νόσου, το 2008. Τα έργα συνοδεύονται από ένα κείμενό της γραμμένο το 2006.

Το Μεταπτυχιακό Εικαστικών Τεχνών της ΑΣΚΤ. «Στην Ελλάδα της κρίσης δεν είναι μόνο αυτοί που τα φάγανε με τον κύριο Πάγκαλο, αλλά και αυτοί που υπηρετούν το όραμά τους»

Μια συζήτηση με τον διευθυντή του μεταπτυχιακού Τάσο Χριστάκη

 

Της Άρτεμις Καρδουλάκη

 

stinellada02Οι απόφοιτοι των σχολών Καλών Τεχνών, Αρχιτεκτονικής και άλλων σχολών με συναφές αντικείμενο, έχουν τη δυνατότητα να κάνουν επί διετία μεταπτυχιακές σπουδές στην ΑΣΚΤ εντελώς δωρεάν. Η ΑΣΚΤ διαθέτει δυο μεταπτυχιακά προγράμματα. Το ένα άρχισε να λειτουργεί το 2000 και αφορά τις ψηφιακές μορφές τέχνης και το δεύτερο, το ΜΕΤ, (Μεταπτυχιακό Εικαστικών Τεχνών) ξεκίνησε το 2004.

Συναντήσεις - Εκλεκτικές Συγγένειες με την τέχνη του Φαίδωνα Αναστασιάδη

Της Ευγενίας Αλεξάκη

 

sinantiseis01Προς το παρόν, ο ανώτατος σκοπός μου είναι να κατακτήσω αδέσμευτα και εις βάθος τη ΜΟΡΦΗ. Μιλώ για μια διείσδυση (penetration) σε πεδία που δεν έχω ξαναπάει, σε πεδία όπου εκεί μπορώ να συνομιλήσω ουσιαστικά και να ανταλλάξω απόψεις με μεγάλους νεκρούς δασκάλους.

Φαίδων Αναστασιάδης

Σελίδα 1 από 3