www.artnews.gr

Δευτέρα, 29. Μάιος 2017

ΕΙΣΤΕ ΕΔΩ: ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ

ΔΙΕΘΝΕΙΣ

"Ανοιxτά σύνορα" η θεματική ενότητα φέτος του "Personal Structures" στη Βενετία

apersonalstructuresΣτο πλαίσιο της Μπιενάλε της Βενετίας 2017, το Ίδρυμα GAA παρουσιάζει για ακόμη μια φορά στη Βενετία την έκθεση "PERSONAL STRUCTURES", με θεματική ενότητα για φέτος "open borders (ανοιχτά σύνορα)", μια έκθεση που φιλοξενείται σε δύο περίφημα κτίρια στο κέντρο της Βενετίας, το Palazzo Bembo και το Palazzo Mora, καθώς και στα Giardini Marinaressa, με την υποστήριξη του European Cultural Centre 

Η έκθεση παρουσιάζει έναν εκτεταμένο συνδυασμό διεθνώς αναγνωρισμένων καλλιτεχνών και καλλιτεχνών των οποίων τα έργα είναι λιγότερο γνωστά, σε μια προσπάθεια επισκόπησης του τι μπορεί να θεωρηθεί ως σύγχρονη τέχνη σήμερα. Οι επιλεγμένοι καλλιτέχνες προέρχονται από πολλά και διαφορετικά μέρη του κόσμου και διαφορετικούς πολιτισμούς, που έχουν ως αποτέλεσμα πολύ διαφορετικά έργα τέχνης. Οπτικά τα έργα τέχνης μπορεί να φαίνονται πολύ διαφορετικά, αλλά όλοι οι καλλιτέχνες παρουσιάζουν τη δική τους υποκειμενική, προσωπική έκφραση του προβληματισμού τους για τις έννοιες του Χρόνου, του Χώρου και της Ύπαρξης.

Γλυπτά από γυαλί και οστά του Γιαν Φαμπρ στη Βενετία

afabreΕκτός από τις παρουσιάσεις των χωρών που συμμετέχουν στη φετινή 57η Μπιενάλε της Βενετίας και τη μεγάλη έκθεση της επιμελήτριάς της, Christine Macel, στο Arsenale, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα δρώμενα του παράλληλου πρόγραμματος της μπιενάλε. Η έκθεση "Jan Fabre. Glass and Bone Sculptures 1977-2017" είναι ένα από αυτά, την οποία επιμελούνται οι Giacinto Di Pietrantonio, Κατερίνα Κοσκινά και Dimitri Ozerkov, και πραγματοποιείται με την υποστήριξη του GAMeC – Modern and Contemporary Art Gallery of Bergamo, σε συνεργασία με το EΜΣΤ, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης μας και το Κρατικό Μουσείο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης.

Στην έκθεση παρουσιάζονται αποκλειστικά πάνω από σαράντα γλυπτά του Γιαν Φαμπρ (Αμβέρσα, 1958) από γυαλί και οστά, τα οποία δημιουργήθηκαν κατά τη σαραντάχρονη καριέρα του καλλιτέχνη, από το 1977 έως το 2017, και αφορούν στη μακροχρόνια έρευνα του «άτακτου» Φλαμανδού καλλιτέχνη γύρω από τη ζωή και το θάνατο, προκαλώντας ένα φιλοσοφικό, πνευματικό και πολιτικό προβληματισμό για τη ζωή και το θάνατο. Τα έργα αυτά περιστρέφονται γύρω από τη ζωτική έννοια της μεταμόρφωσης, η οποία αποτελεί μία από τις αγαπημένες θεματικές του καλλιτέχνη.

Αντλώντας έμπνευση από τη γοητεία που του προκαλεί η αλχημεία και η μνήμη της ύλης, ο Γιαν Φαμπρ στα έργα του αποτίει φόρο τιμής στην εικονογραφική παράδοση των Φλαμανδών ζωγράφων, οι οποίοι συνήθιζαν να κονιορτοποιούν οστά στις χρωστικές τους, και την καλλιτεχνική χειροτεχνία των Βενετών κατασκευαστών γυαλιών. Επιλέγοντας σκόπιμα δύο σκληρά, αλλά εύθραυστα και λεπτεπίλεπτα υλικά, ο καλλιτέχνης εφιστά την προσοχή στη σκληρότητα και την ευθραυστότητα της ίδιας της ζωής.

Ζωγραφική για την αστάθεια της εποχής από τη Σερβία στην Μπιενάλε της Βενετίας

aenclaviaΗ ομαδική έκθεση, με τίτλο "Enclavia", που παρουσιάζει η Σερβία στο περίπτερό της στην 57η Μπιενάλε της Βενετίας παρουσιάζει οξείες ζωγραφικές αναγνώσεις εις βάθος της αστάθειας της σημερινής εποχής, όπως τις διαισθάνθηκαν οι Vladislav Šćepanović, Milena Dragicevic και Dragan Zdravković, προσωπικά ο καθένας. Εμπνεόμενες από το γενικό τίτλο της φετινής μπιενάλε "Viva Arte Viva", οι αποκλίνουσες ζωγραφικές εκφράσεις του κάθε ζωγράφου συνδυαστικά προσφέρουν μια δυνατή εμπειρία.

Τρεις καλλιτέχνες, ο καθένας με τον τρόπο του, παρουσιάζουν μια ευαισθητοποιημένη προσέγγιση γύρω από τον τρόπο που δημιουργούνται οι εικόνες στη σημερινή εποχή, οι οποίες αλιεύονται από τα στενά σημεία της ύπαρξης, επιβαρυμένες από τη μεταβατική διαδικασία στην οποία έχει εισέλθει παγκόσμια η οικονομία και η κοινωνία, καθώς και από τους ελεγχόμενους πολέμους και τις μαζικές μεταναστεύσεις, τη φύση στο χείλος της καταστροφής και τις παραμορφωμένες χρήσεις της ιστορικής μνήμης. Το σκηνικό της ζωτικότητας της αποτελεσματικότητας στην παραγωγή παρουσιάζεται τόσο στο έργο δύο ζωγράφων που μένουν μόνιμα στη Σερβία (Vladislav Šćepanović και Dragan Zdravković) όσο και στο έργο μιας καλλιτέχνιδας με την παγκόσμια εμπειρία της ζωής στη διασπορά (Milena Dragicevic). Η προσεκτική επιλογή των έργων τους από τον επιμελητή Nikola Šuica, υπό τον τίτλο "Enclavia", απεικονίζει τις θέσεις των δημιουργών απέναντι σε αυτό το σκηνικό, οι προσεγγίσεις των οποίων συνιστούν μια μαρτυρία των αλλαγών του 21ου αιώνα που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Για τους συντελεστές του σερβικού περιπτέρου, μέσα από τον υπότιτλο "Painting, a Consequence of This Kind of Life (Ζωγραφική, μια Συνέπεια Αυτού του Είδους Ζωής)", η ζωγραφική πράξη, μέσα από το όραμα και την αυτοδιάθεσή της, αντανακλά μια ισχυρή πνευματική και αισθητική στάση ενάντια στα ΜΜΕ και τη δύναμη του καταναλωτισμού, τα οποία έχουν αναισθητοποιήσει την ανάγκη για κατάκτηση χώρων ελευθερίας.

Το New Museum της Νέας Υόρκης παρουσιάζει έργα της Lynette Yiadom-Boakye

ayiadom-boakyeΗ φιναλίστ για το Βραβείο Turner το 2013 και μια από τις πιο γνωστές ζωγράφους της γενιάς της, Lynette Yiadom-Boakye, παρουσιάζει στο New Museum στη Νέα Υόρκη μια επιλογή από φανταστικά πορτρέτα μαύρων ανδρών και γυναικών, τα οποία έχει φανταστεί σε ακαθόριστα, αφηρημένα περιβάλλοντα.

Στις πλούσιες ελαιογραφίες της, η Yiadom-Boakye πλάθει κομψές φιγούρες που μοιάζουν βγαλμένες τόσο από την καθημερινότητα όσο και από έναν άλλον κόσμο. Σε αυτήν την ατομική έκθεσή της, έχει δημιουργήσει δεκαεπτά νέα έργα και έχει συλλάβει ένα ζωγραφικό περιβάλλον ειδικά για την αίθουσα του τέταρτου ορόφου του New Museum. Με αυτούς τους πίνακες, η Yiadom-Boakye περαιτέρω καθιερώνει την ξεχωριστή προσέγγισή της στην προσωπογραφία, η οποία αγκαλιάζει πολλές από τις συμβάσεις της ιστορικής ευρωπαϊκής προσωπογραφίας, αλλά επεκτείνει αυτήν την παράδοση παρουσιάζοντας καθαρά φανταστικά θέματα. Παρά την καθημερινή τους αμφίεση, -ξαπλωμένες πάνω σε έναν καναπέ, συζητώντας με καφέ ή κάνοντας μια παύση σε βαθιά σκέψη-, καμία από τις φιγούρες της δεν αναπαριστά πραγματικούς ανθρώπους. Τα θέματα της καλλιτέχνιδας προέρχονται αποκλειστικά από τη φαντασία της, αλλά ακόμη και ως συνθέσεις κινήσεων, στάσεων και βλεμμάτων από το πνευματικό της αρχείο, παρουσιάζουν ένα ανθρώπινο βάθος και μια αυτοπεποίθηση που είναι εξίσου αινιγματική και ελκυστική.

Η Saatchi Gallery εξερευνά τις selfies ως μορφή τέχνης

aselfieΟι διοργανωτές της έκθεσης "From Selfie to Self-Expression" στη Saatchi Gallery στο Λονδίνο τονίζουν ότι είναι η «πρώτη έκθεση στον κόσμο που εξερευνά την ιστορία των selfies από τους Μεγάλους Δασκάλους μέχρι σήμερα».

Η έκθεση, που πραγματοποιείται σε συνεργασία με την εταιρία κινητής τηλεφωνίας Huawei για την ανάθεση σε 10 νέους Βρετανούς φωτογράφους να δημιουργήσουν τις δικές τους δημιουργικές συνεισφορές, περιλαμβάνει έργα των ειδικών στην αυτοπροσωπογραφία, όπως οι Σίντι Σέρμαν, Ρέμπραντ, Βελάσκεθ, Βαν Γκογκ, Τρέισι Έμιν, Γκάβιν Τερκ, June Calypso και Kutluğ Ataman.

Πιο μοντέρνα παραδείγματα περιλαμβάνουν μια selfie με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και τον πρώην πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου Ντέιβιντ Κάμερον, καθώς και τη στιγμή που ο ηθοποιός Benedict Cumberbatch πετάχτηκε μέσα σε μια φωτογραφία για τον τύπο στα Βραβεία Όσκαρ. 

Μεγάλη αναδρομική του Αλμπέρτο Τζιακομέτι στην Αγγλία για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια

agiacomettiΜετά την πρόσφατη μεγάλη αναδρομική έκθεση για το έργο του Αλμπέρτο Τζιακομέτι "Beyond Bronze" που έγινε στο Kunsthaus στη Ζυρίχη, εγκαινιάζεται μεθαύριο ακόμη μία αναδρομική για το έργο του κορυφαίου μοντέρνου γλύπτη του περασμένου αιώνα στην Tate Modern του Λονδίνου -η πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση του έργου του Τζιακομέτι στο Ηνωμένο Βασίλειο εδώ και 20 χρόνια.

Φημισμένος για τα γλυπτά, αλλά και τους πίνακες και τα σχέδιά του, οι ξεχωριστές, επιμήκεις φιγούρες του Τζιακομέτι αποτελούν μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα μοντέρνας τέχνης. Η έκθεση αυτή σκοπό έχει να επιβεβαιώσει ότι ο Τζιακομέτι δικαιωματικά τοποθετείται ανάμεσα στους μεγάλους ζωγράφους-γλύπτες του 20ού αιώνα, όπως ο Ματίς, ο Πικάσο και ο Ντεγκά. Με δάνεια από την εξαιρετική συλλογή και το αρχείο του Fondation Alberto et Annette Giacometti στο Παρίσι, η φιλόδοξη έκθεση της Tate Modern συγκεντρώνει πάνω από 250 έργα και θα περιλαμβάνει σπάνια εκμαγεία και σχέδια που δεν έχουν εκτεθεί ποτέ ξανά, προβάλλοντας την πλήρη εξέλιξη της πέντε δεκαετιών καριέρας του Τζιακομέτι, με πρώιμα έργα, όπως το Κεφάλι μιας Γυναίκας [Flora Mayo] του 1926, έως κορυφαία χάλκινα γλυπτά, όπως το Walking Man I του 1960.

Την έκθεση επιμελούνται η διευθύντρια της Tate Modern, Frances Morris, και η διευθύντρια και επικεφαλής επιμελήτρια του Fondation Alberto et Annette Giacometti, Catherine Grenier, μαζί με τη Lena Fritsch, βοηθό επιμελήτρια της Tate Modern και τη βοήθεια της Mathilde Lecuyer, βοηθό επιμελήτρια του Fondation Alberto et Annette Giacometti.

 

"Giacometti", Tate Modern, Λονδίνο, 10 Μαΐου - 10 Σεπτεμβρίου 2017

Tο περίπτερο της Τυνησίας θα εκδίδει ταξιδιωτικά έγγραφα στην Μπιενάλε της Βενετίας

atunisiaΤου Gareth Harris

Η Τυνησία θα έχει εθνικό περίπτερο στην Μπιενάλε της Βενετίας φέτος για πρώτη φορά από το 1958, παρουσιάζοντας ένα έργο που επικεντρώνεται στη μετανάστευση και στην ελεύθερη μετακίνηση. Το έργο περιλαμβάνει Τυνήσιους πολίτες, οι οποίοι θα εκδώσουν στους επισκέπτες ένα "ταξιδιωτικό έγγραφο" για τρεις τοποθεσίες στην πόλη καθ' όλη τη διάρκεια της Μπιενάλε (13 Μαΐου-26 Νοεμβρίου).

"Το περίπτερο της Τυνησίας απεκδύεται το μανδύα του εθνικισμού υπέρ μιας πιο παγκόσμιας και ανθρωπιστικής αφήγησης. Αυτό που είναι συναρπαστικό είναι ότι αυτός είναι ο μόνος τόπος και χρόνος όπου οι άνθρωποι μπορούν να μετακινούνται ελεύθερα από έθνος σε έθνος", λέει η Lina Lazaar, μία πρώην υπάλληλος του Sotheby's, που επιμελείται την πρωτοβουλία "The Absence of Paths". Δε θα υπάρξουν καλλιτέχνες, αλλά αντιθέτως, λέει: "Οι υποψήφιοι μετανάστες -άτομα που επιδιώκουν καλύτερες συνθήκες- θα επανδρώσουν το περίπτερο."

Έκθεση έργων ζωγραφικής του Σπύρου Βερύκιου στη Σουηδία

2626a851561885.58f1f7a93bdcbΟ Πολιτιστικός Οργανισμός της πόλης του Μάλμε (Malmö Kulturstöd), σε συνεργασία με τον οργανισμό C'est bon Κultur (CBK), παρουσιάζουν στον πολυχώρο Hybriden στο Μάλμε έκθεση με έργα ζωγραφικής του Σπύρου Βερύκιου, με τίτλο "I don't want to dream". 

Ο Σπύρος Βερύκιος είναι εικαστικός με σημαντικό έργο στην ελληνική και διεθνή σκηνή κόμικ. Στην έκθεση παρουσιάζονται ζωγραφικά έργα (λάδι σε χαρτί), τα οποία παρατίθενται σε μία αφηγηματική αλληλουχία, συνθέτοντας ένα σύγχρονο μεταμοντέρνο παραμύθι, μια εξπεσιονιστική ιστορία που παντρεύει τον new age εσωτερισμό με την underground κουλτούρα. Τα συγκεκριμένα έργα έχουν δημιουργηθεί με αφορμή το comic novel του Βερύκιου Δε θέλω να ξυπνήσω, δε θέλω να ονειρεύομαι, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στην ανθολογία "CBA vol. 36|37".

Το C'est bon Kultur (CBK) είναι ο σημαντικότερος oργανισμός στη Σουηδία που εξειδικεύεται στην έκδοση και παρουσίαση έργων οπτικής μυθοπλασίας και κόμικ με υψηλές εικαστικές αξίες από τη διεθνή καλλιτεχνική σκηνή. Στο πλαίσιο της παρουσίασης και διάδοσης του έργου αυτού, εκδίδει το διεθνές περιοδικό τέχνης CBA (C'est Bon Anthology). Παράλληλα, οργανώνει εκθέσεις, εργαστήρια, πολιτιστικά δρώμενα, καθώς το ιδιαίτερα δημοφιλές φεστιβάλ AltCom. Από το 2001 έχει παρουσιάσει περίπου 200 καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων οι David Mack (Kabuki), ο Anke Feuchtenberger (W the Whore), Danijel Zezelj (Small Hands, Luna Park), Dash Shaw (Bottomless Belly Button), Kolbeinn Karlsson (The Troll King) κ.λπ.

2 πρωτότυπες επιμελητικές ιδέες από την γκαλερί A plus A στη Βενετία

aplusaΚαθώς ο κόσμος της τέχνης διεθνώς έχει ήδη ξεκινήσει να κάνει απόβαση στη Βενετία για την 57η Μπιενάλε, η οποία εγκαινιάζεται την επόμενη Παρασκευή 13 Μαΐου, η γκαλερί A plus A διοργανώνει δύο επιμελητικά εγχειρήματα για να υποδεχθεί τους καλλιτέχνες, επιμελητές, συλλέκτες, δημοσιογράφους και φιλότεχνους που θα βρεθούν την επόμενη εβδομάδα στην πόλη.

Μεταξύ των κύριων δραστηριοτήτων της γκαλερί A plus A είναι η Σχολή Επιμελητικών Σπουδών Βενετίας (School for Curatorial Studies), η οποία ιδρύθηκε από την Aurora Fonda το 2004, με σκοπό τη δημιουργία ενός ανοικτού εργαστηρίου για την έκφραση της δημιουργικότητας στον τομέα των εικαστικών τεχνών και των επαγγελμάτων που σχετίζονται με σύγχρονα τέχνη. Το μάθημα "Επιμελητικές Πρακτικές και Σύγχρονες Τέχνες", που είναι τώρα στην 24η ιταλική έκδοσή του και στην 3η έκδοση του Διεθνούς Θερινού Σχολείου, διαρθρώνεται τόσο σε πρακτικό όσο και σε θεωρητικό επίπεδο προς μια πειραματική προσέγγιση, με αποκορύφωμα την τελική εκδήλωση, που διοργανώνεται από τους συμμετέχοντες φοιτητές. Το μάθημα είναι ένα φιλόδοξο και προκλητικό πρόγραμμα που στοχεύει στο να προσφέρει ένα όραμα για τον σύνθετο κόσμο της σύγχρονης τέχνης και προσφέρει μια εποικοδομητική συμβολή μέσα από τα έργα που παράγονται από τη Σχολή και τους φοιτητές της.

Η Sharon Lockhart δίνει φωνή σε Πολωνές κοπέλες και Εβραία ορφανά στην Μπιενάλε της Βενετίας

alockhartΤης Jori Finkel

Καθώς ταξίδευε στην Πολωνία τα τελευταία οκτώ χρόνια για μια σειρά φωτογραφιών και ταινιών για κορίτσια σχολικής ηλικίας, η καλλιτέχνης από το Λος Άντζελες Sharon Lockhart παρατηρούσε συνέχεια το όνομα "Korczak" στους τοπικούς θεσμούς. Είχε πέσει πάνω στην κληρονομιά του Εβραίο-Πολωνού παιδιάτρου Janusz Korczak, ο οποίος πέθανε το 1942 στο Ολοκαύτωμα. Για την εγκατάστασή της στο πολωνικό περίπτερο της Μπιενάλε της Βενετίας, η Lockhart αποτίει φόρο τιμής στη δουλειά του Δρ. Korczak, καθώς και στα 47 κορίτσια ηλικίας 13 έως 18 ετών που ζουν σήμερα στο Κέντρο Νεολαίας για Κοινωνιοθεραπεία στο Rudzienko της ανατολικής Πολωνίας.

«Έμαθα ότι ήταν γιατρός, είχε ένα ορφανοτροφείο, έγραψε μυθιστοριογραφία, έγραψε πεζογραφία, έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο Πώς να αγαπήσεις ένα παιδί. Ήταν ένας ριζοσπαστικός στοχαστής που ασχολείτο με τα δικαιώματα των παιδιών προτού υπάρξουν δικαιώματα για τα παιδιά», εξήγησε η Lockhart τηλεφωνικά αυτόν το μήνα, ενώ ολοκλήρωνε τις προετοιμασίες για την Μπιενάλε. «Όσο περισσότερο μάθαινα γι 'αυτόν, τόσο περισσότερα ήθελα να μάθω γι' αυτόν».

Μεταξύ των καλών έργων του, ο Korczak έμαθε στα παιδιά στο ορφανοτροφείο του στη Βαρσοβία να επιμελούνται και να γράφουν μια εφημερίδα που επικεντρώνεται στη νεολαία, με τίτλο Mały Przegląd (Little Review), η οποία κυκλοφορούσε ανά βδομάδα από το 1926 έως το 1939, ως ένθετο του καθημερινού Nasz Przeglad και κάλυπτε την πολιτική, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό. H Lockhart έφερε μαζί της τα κορίτσια από το Rudzienko για να επισκεφθούν τα αρχεία της Little Review στη Βαρσοβία και να επιλέξουν 29 τεύχη που θα μεταφραστούν στα αγγλικά. (Τα πολωνικά της είναι περιορισμένα, λέει η Lockhart.) Αυτό αρκεί για να εμφανίζεται ένα νέο τεύχος στο πολωνικό περίπτερο κάθε εβδομάδα, όπου θα είναι διαθέσιμο δωρεάν στο κοινό.

2 εκθέσεις με καθημερινά αντικείμενα στο Fundació Antoni Tàpies στη Βαρκελώνη

antonitapiesΟ Antoni Tàpies (1923-2012) ήταν ένας από τους γνωστότερους Ισπανούς ζωγράφους, γλύπτες και θεωρητικούς της τέχνης -ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της γενιάς του στην Ευρώπη. Η καλλιτεχνική παραγωγή του συμπίπτει με την άνθιση της άρτε πόβερα στην Ευρώπη και του μινιμαλισμού στις ΗΠΑ, αλλά άπτεται πάντοτε των πολιτικών και κοινωνικών θεμάτων της εποχής του. Το μουσείο και πολιτιστικό κέντρο Fundació Antoni Tàpies στη Βαρκελώνη έχει τη μεγαλύτερη συλλογή με έργα του Antoni Tàpies και της γυναίκας του, Teresa, και επικεντρώνεται στη μελέτη της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης, μέσα από εκθέσεις, προβολές, διαλέξεις και συμπόσια, καθώς και μέσω της βιβλιοθήκης που διαθέτει.

Oriol Vilanova “Sunday”

Η έκθεση “Sunday” μεταμορφώνει το μουσείο Fundació Antoni Tàpies σε ένα μουσείο όλων των περιόδων και γεωγραφικών περιοχών που μοιράζονται οι τουρίστες μέσω μιας μορφής τόσο απλής όσο μια καρτ ποστάλ.

Αδυναμία επικοινωνίας: το θέμα της τουρκικής συμμετοχής στη φετινή Μπιενάλε της Βενετίας

acevdeterekΛιγότερο από ένα μήνα πριν από την επίσημη έναρξη της 57ης Μπιενάλε της Βενετίας (13 Μαΐου-26 Νοεμβρίου 2017), με τίτλο “VIVA ARTE VIVA” και σε επιμέλεια Christine Macel, η συμμετοχή της Τουρκίας στη διεθνή διοργάνωση φαίνεται να αποκτά νέο νόημα σχετικά με το διχασμό που φαίνεται να επικρατεί στη γείτονα χώρα –όπως υποδεικνύει η οριακή νίκη του “ΝΑΙ” στο τουρκικό δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής 16 Απριλίου, η οποία ουσιαστικά καταργεί την κοινοβουλευτική δημοκρατία στην Τουρκία και την οποία κάποιοι ήδη έχουν αρχίσει να αμφισβητούν.

Το ÇIN, ένα νέο έργο από τον Cevdet Erek, θα εκτεθεί στο περίπτερο της Τουρκίας στο Arsenale, ως μία από τις 85 εθνικές συμμετοχές, και θα είναι ένα έργο συγκεκριμένου χώρου που θα αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια του στησίματος του τουρκικού περιπτέρου και θα διαμορφωθεί μαζί με το χώρο.

Καρχαρίες, κρανία και τώρα, ναυάγια: η τελευταία έκθεση του Ντάμιεν Χιρστ είναι επική

ahirstvenice“Είναι σα να επιστρέφει ο Έλβις για συναυλία στο Λας Βέγκας”, είπε ο Oliver Barker, πρόεδρος του Sotheby’s Ευρώπης. Το “Treasures from the Wreck of the Unbelievable”, η τελευταία έκθεση του Ντάμιεν Χιρστ, άνοιξε χθες στο Palazzo Grassi και την Punta della Dogana στη Βενετία. Πρόκειται για ένα μνημειακά φιλόδοξο αφιέρωμα στη γλυπτική της αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης, στους Αζτέκους, σε πολιτισμούς στην Κίνα, την Αφρική, την Ινδία, το Μπαλί και αλλού, που εξαπολύει τη φαντασία του Χιρστ σε μια πρωτοφανή κλίμακα. Αυτή είναι η όψη της τέχνης όταν η αχαλίνωτη φιλοδοξία συναντά φαινομενικά απεριόριστους οικονομικούς πόρους.

Πορτρέτα του Πικάσο από το Λονδίνο στη Βαρκελώνη

apicassoportraitΗ έκθεση με πορτρέτα του Πικάσο που παρουσιάστηκε από τον Οκτώβριο 2016 έως το Φεβρουάριο στη National Portrait Gallery του Λονδίνου, ταξίδευσε και εγκαινιάστηκε στα μέσα του μήνα στο Museu Picasso της Βαρκελώνης. Σε επιμέλεια Elizabeth Cowling, η έκθεση αυτή τονίζει τη σπουδαιότητα του πορτρέτου στη δουλειά του Πικάσο: συγκεντρώνει πάνω από 80 έργα από δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, αποκαλύπτοντας την ποικιλία τεχνικών μέσων και στυλ που χρησιμοποιούσε ο Πικάσο για να κάνει πορτρέτα, τα οποία καταλάμβαναν πάντα ένα σημαντικό κομμάτι της τέχνης του.

Η έκθεση εξερευνά το πώς ο Πικάσο επαναπροσδιόρισε τις καθιερωμένες παραμέτρους του πορτρέτου κατά τη διάρκεια της καριέρας του, καθώς και τη θέση της καρικατούρας στα πορτρέτα του. Σε αντίθεση με τους περισσότερους επαγγελματίες γελοιογράφους, οι οποίοι έχουν την τάση να επικεντρώνονται σε δημόσια πρόσωπα, τα θέματα του Πικάσο ήταν σχεδόν πάντα οι προσωπικοί του φίλοι και αυτοί που βρίσκονταν κοντά στον οικογενειακό του κύκλο. Από αυτήν την άποψη, υπάρχουν πορτρέτα της Ντόρα Μααρ, του Γκιγιώμ Απολλιναίρ, του Ζαν Κοκτώ, της Νους Ελυάρ, της Φρανσουάζ Γκιλό, του Μαξ Ζακόμπ, της Λι Μίλερ, της Φερνάντ Ολιβιέ, της Ζακλίν Ροκ, της Όλγα Χόχλοβα, του Ζομ Σαμπαρτέ, του Ερίκ Σατί, του Ιγκόρ Στραβίνσκι, του Μιγκέλ Ουτρίγιο και της Μαρί Τερέζ Γουόλτερ, ανάμεσα σε άλλους. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι σχεδόν κανένα από αυτά τα πορτρέτα δεν έγινε από ανάθεση, ο Πικάσο ήταν ελεύθερος να απεικονίσει και να ερμηνεύσει τα υποκείμενά του όπως έβρισκε ο ίδιος ότι ήταν ταιριαστό.

Γκράφιτι, αγάλματα, σκεύη και γούστο των Ελλήνων στην Πομπηία

apompeiΗ σχέση των Ελλήνων με την Πομπηία είχε πολλές και ενδιαφέρουσες πτυχές, όπως θα δείξει μια έκθεση που εγκαινιάζεται στις αρχές Απριλίου στην παλαίστρα της αρχαίας πόλης. Τίτλος της, «Η Πομπηία και οι Ελληνες».  Περιλαμβάνει περισσότερα από 600 αντικείμενα-  δάνεια μεγάλων μουσείων ανά τον κόσμο, και την έστησε ο αρχιτέκτονας Μπερνάρ Τσουμί. Ο ίδιος που σχεδίασε το Μουσείο της Ακρόπολης.

Οι σχέσεις των λαών φαίνονται από τα αρχαιολογικά ευρήματα. Στην Πομπηία έχουμε όχι μόνο εισαγόμενα αντικείμενα από την αρχαία Ελλάδα, παρά και γράφιτι σε ελληνική γλώσσα. Επίσης, την αλληλεπίδραση μαρτυρούν οι επιρροές στην τέχνη, στα αρχιτεκτονικά στυλ και στα τέχνεργα.

Αγάλματα, έργα τέχνης και μικρά καθημερινά αντικείμενα από την ίδια την πόλη που θάφτηκε μετά από ηφαιστειακή έκθεση, από το Σορέντο, την Κάπουα, την Ποσειδωνία, επιγραφές σε ελληνικά, ετρουσκικά και παλαιοϊταλικά, ασημικά και άλλα αντικείμενα παρουσιάζονται στην έκθεση. Ανάμεσά τους είναι και 28 ελληνικά, τα οποία δάνεισαν οι εφορείες αρχαιοτήτων Αθηνών και Ηλείας, με σύμφωνη γνώμη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Εχουν ανασκαφεί στην αρχαία Αγορά των Αθηνών και στην αρχαία Ολυμπία.

Τουρκική έκθεση βρήκε “άσυλο” στη Γερμανία

turkishΤου Clemens Bomsdorf

Μια τουρκική έκθεση βρήκε “άσυλο” στη Γερμανία μετά τη ματαίωσή της στην Τουρκία στις αρχές του 2016. Το “Post-Peace”, που εκτίθεται στο Württemberger Kunstverein (WKV) στη Στουτγάρδη από τις 25 Φεβρουαρίου έως τις 7 Μαΐου, περιλαμβάνει ένα έργο από την Τουρκάλα καλλιτέχνιδα Belit Sağ, το οποίο, σύμφωνα με τους διοργανωτές, ήταν η αιτία που η έκθεση ακυρώθηκε την τελευταία στιγμή στην Κωνσταντινούπολη,

Ο Hans Christ, ένας από τους δύο διευθυντές του WKV, είπε στην εφημερίδα German Deutschlandradio ότι η ματαίωση ήταν “μια ξεκάθαρη πράξη πολιτικής λογοκρισίας”. Το βίντεο της Sağ, με τίτλο “Ayhan and Me”, επικεντρώνεται σε έναν άντρα που εξομολογείται ότι ήταν μέρος μιας ανεπίσημης παραστρατιωτικής πτέρυγας των Τουρκικών Δυνάμεων Ασφαλείας, οι οποίοι ήταν ενεργοί κατά τις μαζικές εκτελέσεις του κουρδικού πληθυσμού τη δεκαετία του 1990.

Αντιμετωπίζοντας το τοπίο: το “Mirage” του Doug Aitken στην έρημο της Καλιφόρνια

aitkenΤης Victoria Stapley-Brown

Το Mirage, ένα νέο έργο του καλλιτέχνη Doug Aitken, εμφανίστηκε στην έρημο της Καλιφόρνια. Το έργο, ένα πιστό αντίγραφο ενός ράντσου με επιφάνειες από καθρέφτες, είναι μέρος της έκθεσης έργων σε συγκεκριμένο χώρο με τίτλο “Desert X”, που ιδρύθηκε από τη Susan Davis και είναι επιμελημένη από τον καλλιτεχνικό διευθυντή Neville Wakefield, η οποία άνοιξε για το κοινό στις 25 Φεβρουαρίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 20 Απριλίου.

“Ήθελα να πάρω την καθομιλουμένη ενός προαστιακού σπιτιού της Δυτικής Ακτής... και να της αφαιρέσω οποιαδήποτε ανθρώπινη επαφή ή υπάρχοντα, ώστε να έρθει στην καθαρή της μορφή”, εξηγεί ο Aitken. “Ήθελα η φόρμα να κάνει διάλογο με το γύρω περιβάλλον.” Ο καλλιτέχνης δουλεύει για αυτό το έργο περίπου δύο χρόνια, προσπαθώντας να βρει την τέλια περιοχή. Αυτή κατέληξε να είναι ένα σημείο σε μια βραχώδη λοφοπλαγιά πάνω από τα Παλμ Σπρινγκς, με μια προοπτική που επιτρέπει στους επισκέπτες να βλέπουν την περιοχή των προαστίων από κάτω τους, αλλά και ένα σημείο που τέτοια περιβάλλοντα φτιαγμένα από τον άνθρωπο “εξαφανίζονται στο τοπίο της ερήμου.”

“Studio Venezia” του Xavier Veilhan για τη Γαλλία στην Μπιενάλε της Βενετίας 2017

aveilhanΤο γαλλικό περίπτερο θα μεταμορφωθεί για την Μπιενάλε της Βενετίας του 2017 (13 Μαΐου – 26 Νοεμβρίου 2017) από το Xavier Veilhanκαι τους επιμελητές του περιπτέρου Christian Marclay και Lionel Bovier, σε ένα μουσικό χώρο, στον οποίο επαγγελματίες μουσικοί από όλοn τον κόσμο θα δουλεύουν καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης.

“Φαντάζομαι ένα συνολικό περιβάλλον: μια εγκατάσταση που θα μεταφέρει τους επισκέπτες στον κόσμο των στούντιο ηχογράφησης και είναι εμπνευσμένη από την πρωτοποριακή δουλειά του Κουρτ Σβίττερς, Merzbau (1923-1937)”, είχε δηλώσει ο Xavier Veilhan. Μουσικοί κάθε είδους έχουν προσκληθεί, λοιπόν, να δώσουν ζωή σε αυτό το γλυπτό-στούντιο ηχογράφησης, καθώς θα γίνει το σπίτι των δημιουργιών τους κατά τη διάρκεια των επτά μηνών της Μπιενάλε. Το περίπτερο συγχωνεύει τα εικαστικά με τη μουσική, με επιρροές όχι μόνο από το Μπάουχαους και τα πειράματα του Black Mountain College, αλλά και το Station to Station του Doug Aitken.

Δεν είναι τυχαίο ότι η λέξη “studio” και στα αγγλικά και στα ιταλικά χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα μέρος που φιλοξενεί τόσο μουσικούς όσο και καλλιτέχνες. Η ομαδική εργασία είναι ένας από τους πυλώνες στο ατελιέ του Xavier Veilhan, και πάντα εξέφραζε την επιθυμία του για συνεργασία, σε αντίθεση με τη συνήθη αντίληψη του “μοναχικού δημιουργού”. Το Studio Venezia ανταποκρίνεται πλήρως σε αυτήν την επιθυμία, συγκεντρώνοντας μουσικούς, τεχνικούς ήχου, προγραμματιστές και παραγωγούς, μεταξύ άλλων.

Οι Μαύροι Πάνθηρες συναντούν το ροζ σπρέι στη Νέα Υόρκη

blackpanthersΈνα επαναστατικό κεφάλαιο της ιστορίας των Ηνωμένων Πολιτειών αποκαλύφθηκε στην έκθεση “Do Not Destroy” στην Baxter Street Gallery της Νέας Υόρκης. Η καλλιτέχνης Sadie Barnette χρησιμοποίησε ένα φάκελο παρακολούθησης 500 σελίδων του FBI για τον πατέρα της, Rodney Barnette, έναν από τους ιδρυτές τoυ κόμματος των Μαύρων Πανθήρων στο Κόμπτον της Καλιφόρνιας, από το 1968, για το νέο έργο στην ατομική της έκθεση. Η εγκατάσταση “My Father’s FBI File: Part II” (2016) παρουσίαζε σελίδες που η καλλιτέχνης έβαψε με ροζ σπρέι, στρας και τα αποκεκρυμμένα ονόματα δέκα πληροφοριοδοτών, βάζοντας σφραγίδα στο μπροστινό μέρος “Ιστορικής Αξίας/Μην Καταστρέφετε”.

Τι θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο Kabinett της Art Basel Hong Kong

Της Γκέντα Βοϊέν

akeiichi tanaami kabinett imageΟ τομέας Kabinett, ο οποίος φιλοξενεί μικρές επιμελημένες εκθέσεις στην Art Basel Miami Beach, επεκτείνεται φέτος στη φουάρ του Χονγκ Κονγκ, όπως ανακοίνωσαν στις 17 Ιανουαρίου εκπρόσωποι τύπου της Art Basel.

Η εναρκτήρια έκδοση του Kabinett της Ασίας, που θα ανοίξει στην Art Basel Hong Kong στις 23 Μαρτίου, θα παρουσιάσει 19 περίπτερα Ασιατικών, Ευρωπαϊκών και Αμερικάνικων γκαλερί.

Στους καλλιτέχνες που θα παρουσιαστούν περιλαμβάνονται οι: Ετέλ Αντνάν (Etel Adnan), Τσάο Γιού (Cao Yu), Κρίστο (Christo), Πιέρο Ντοράτζιο (Piero Dorazio), Καντίντα Χέφερ (Candida Höfer) Αμπάς Κιαροστάμι (Abbas Kiarostami), Κον Γιανγκ-Γου (Kwon Young-Woo), Λι Κιτ (Lee Kit), Γιούκο Μόχρι (Yuko Mohri), OSGEMEOS, Μπετίνα Πούστσι (Bettina Pousttchi), Τσίου Σιαοφέι (Qiu Xiaofei), Σάνιου (Sanyu), SHIMURAbros, Σονγκ Τα (Song Ta), Κέιτσι Ταναάμι (Keiichi Tanaami), Γουάνγκ Τσινγκσόνγκ (Wang Qingsong), Μινγκ Γονγκ (Ming Wong) και Χεΐμο Ζόμπερνιγκ (Heimo Zobernig).

Σελίδα 1 από 4