www.artnews.gr

Τρίτη, 17. Ιανουάριος 2017

ΕΙΣΤΕ ΕΔΩ: ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Η Φλωρεντία παίρνει μέτρα για να αποφύγει ζημιές στον Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου μετά τους πρόσφατους σεισμούς

Των Λάουρα Λομπάρντι και Χάνα Μακ Γκίβερ

florΕιδικοί αξιολογούν την αντοχή σε σεισμικές δονήσεις των ιστορικών θησαυρών της Φλωρεντίας στον απόηχο μιας σειράς καταστροφικών σεισμών που έπληξαν την κεντρική Ιταλία την χρονιά που μας πέρασε, και πήρε την ζωή 300 σχεδόν ανθρώπων.

Οι καταστροφές έφεραν ξανά στο προσκήνιο τον διάλογο για τους αδύναμους αστράγαλους του Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου (1501-04) ο οποίος βρίσκεται στην Galleriadell’Accademia (Πινακοθήκη της Ακαδημίας). Το 2014, γεωλόγοι από το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας της Ιταλίας υποστήριξαν ότι το άγαλμα πέντε τόνων έχει υποστεί μικρές αλλοιώσεις στο κάτω μέρος των ποδιών που ενδέχεται να προκαλέσουν την κατάρρευσή του. Ο αρχιτέκτονας Φερνάντο Ντε Σιμόν ασκεί πίεση στο συμβούλιο της πόλης για την δημιουργία ενός αντισεισμικού μουσείου με σκοπό να φιλοξενήσει τα αριστουργήματα της Αναγέννησης και μια επιλογή από τα σημαντικότερα έργα τέχνης της πόλης «πριν είναι πολύ αργά». Η διευθύντρια της Ακαδημίας Σεσίλ Χόλμπεργκ πρότεινε τον σχεδιασμό ενός σχεδίου συντήρησης σε περίπτωση σεισμού για την γκαλερί μαζί με τον Ντάριο Φραντζεσκίνι, τον Ιταλό υπουργό πολιτισμό.

ΕΝΤΑΞΗ ΕΡΓΩΝ ΤΟΜΕΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΤΟ Ε.Π. ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

entΤο τελευταίο διάστημα έχει αναπτυχθεί γόνιμη συνεργασία και συντονισμός μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας για την εξασφάλιση χρηματοδότησης έργων πολιτισμού, προκειμένου να προστατευθεί και να αναδειχθεί ο μνημειακός πλούτος της περιοχής. Στην όλη προσπάθεια πολύτιμη είναι η συνδρομή και του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης, που έχει το γενικό συντονισμό του ΕΣΠΑ 2014-2020.

Και δεύτερο μνημείο στον Λόφο Καστά στην Αμφίπολη;

amfarxΚαι δεύτερο μνημείο, αυτή τη φορά αρκετά μικρότερο, εικάζεται ότι υπάρχει στον Λόφο Καστά στην Αμφίπολη, όπως προέκυψε από τη γεωφυσική διασκόπηση που διενεργεί το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Γεωφυσικής του ΑΠΘ.

Όπως αποκάλυψε σήμερα στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο διευθυντής του Εργαστηρίου, καθηγητής Γρηγόρης Τσόκας, στο περιθώριο ομιλίας του με θέμα «Πώς εντοπίζονται θαμμένες αρχαιότητες: τα μυστικά του λόφου Καστά στην Αμφίπολη», έχουν εντοπιστεί «στόχοι» δυτικά του μνημείου που χρήζουν ανασκαφικής πιστοποίησης.

«Έχουμε, σε τρισδιάστατη απεικόνιση, την κατανομή της αντίστασης και βλέπουμε ότι κάτι υπάρχει εκεί. Εικάζουμε ότι είναι ένα δεύτερο μνημείο, κατά πολύ μικρότερο (απ’ αυτό που έχει βρεθεί), σε βάθος περίπου δυο μέτρων, το οποίο πρέπει να ερευνηθεί» εξήγησε ο Γρηγόρης Τσόκας.

Συμπλήρωσε δε, ότι στον λόφο Καστά που έχει εξερευνηθεί πλήρως με την γεωφυσική διασκόπηση, βρέθηκε ότι υπάρχει μια θαμμένη κοιλάδα, «ένα φαράγγι δηλαδή στη ΒΑ του πλευρά, το οποίο έχει σκεπαστεί από την ανθρώπινη επίχωση και χρήζει περαιτέρω ανασκαφικής διερεύνησης».

Τα τείχη της Αθήνας αφηγούνται την ιστορία της

aiattΟμιλία της αρχαιολόγου Όλγας Δακουρά - Βογιατζόγλου.

Ο Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού εγκαινιάζει ένα νέο κύκλο εκδηλώσεων που συνδυάζει τη διάλεξη με τη ξενάγηση. Θέμα του «Η Αθήνα μέσα από τα μνημεία της». Η πρώτη εκδήλωση του θεματικού κύκλου με το χαρακτηριστικό τίτλο «Τα τείχη της Αθήνας αφηγούνται την ιστορία τους» θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2016, στις 8 μ.μ, στη Βίλα Στέλλα (Γαλήνης & Σοφίας, Ηράκλειο Αττικής) με ομιλήτρια την αρχαιολόγο Όλγα Δακουρά - Βογιατζόγλου.

Θα ακολουθήσει την Κυριακή 13 Νοεμβρίου, ξενάγηση στην Πλάκα και το Μοναστηράκι με θέμα «Η θαμμένη αρχαία Αθήνα και τα ορατά μνημεία της, κλασικά, ρωμαϊκά, βυζαντινά, οθωμανικά, νεώτερα» με την αρχαιολόγο - ξεναγό Χάρη Βελαχουτάκου.

Αποτελέσματα της συστηματικής αρχαιολογικής έρευνας στο Χιλιομόδι Κορινθίας για το έτος 2016

arerΟλοκληρώθηκε, για τέταρτη συνεχή χρονιά στο Χιλιομόδι Κορινθίας, η συστηματική αρχαιολογική έρευνα της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς υπό την διεύθυνση της Δρ. Έλενας Κόρκα. Στο πλαίσιο της έρευνας συνεχίστηκε η διερεύνηση τμήματος της αρχαίας οδού που εντοπίστηκε το 2015, ενώ ταυτόχρονα διανοίχθηκαν και νέες ανασκαφικές τομές, οι οποίες σε συνδυασμό με τα καινούργια στοιχεία που προέκυψαν κατά την επιφανειακή και γεωφυσική έρευνα, συμπλήρωσαν κατά πολύ την τοπογραφία της αρχαίας Τενέας.

Συγκεκριμένα αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά in situ οικοδομικά κατάλοιπα της αρχαίας πόλης, που παραπέμπουν στην δραστηριότητα της στους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους.

Έρευνα/Ανασκαφή στο Ναυάγιο των Αντικυθήρων

Aνεύρεση σκελετού κατά τη διάρκεια της ΈρευναςΑπό 28 Αυγούστου μέχρι 14 Σεπτεμβρίου, η επιστημονική ομάδα της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων και του αμερικάνικου Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole, η οποία ερευνά το Ναυάγιο των Αντικυθήρων, ολοκλήρωσε μία δεύτερη ανασκαφική αποστολή εντός του ιδίου έτους.  Κατά τη διάρκεια της έρευνας εντοπίστηκαν και ανελκύστηκαν, μεταξύ άλλων μικροαντικειμένων και κεραμικής, σκελετικά κατάλοιπα (κρανίο, μακρά και μικρότερα οστά) ατόμου που είχε εγκλωβιστεί στο ναυάγιο κατά τη βύθισή του. Οστά από τουλάχιστον τέσσερα διαφορετικά άτομα είχαν ήδη εντοπιστεί στο  ναυάγιο κατά τις έρευνες των ετών 1900 – 1901 και 1976. Η θέση των οστών και η σχέση τους με τα άλλα ευρήματα πλησίον τους, φανερώνουν τη βίαιη ναυάγηση του πλοίου, επιπροσθέτως οι προγραμματιζόμενες ανθρωπολογικές και γενετικές (DNA) αναλύσεις αναμένεται να δώσουν στοιχεία για τον ίδιο τον νεκρό, δηλαδή το φύλο, την ηλικία θανάτου και γενικά την ανασύνθεση του τρόπου ζωής του.

Σημαντικό εύρημα θεωρείται και η ανεύρεση μιας μολύβδινης καταπειρατηρίας, βάρους 50 κιλών.  Πρόκειται για αντικείμενο σχήματος κολουροημισφαιρκού, που εμφανίζει κωδωνόσχημη τομή λόγω κοίλανσης στο εσωτερικό της βάσης του.  Στην επίπεδη άνω όψη υπάρχουν δύο μικρές τετράγωνες εγκοπές για το στέλεχος ανάρτησής του.  Βάσει των χαρακτηριστικών του, το αντικείμενο ταυτίζεται με βολίδα για τη μέτρηση του βάθους του θαλασσίου βυθού και τον έλεγχο της φύσης του.  Τη δειγματοληψία από το βυθό εξυπηρετούσε η κοίλανση στη βάση με τους ήλους από σίδερο ή χαλκό, που παγίδευαν λασπώδη άμμο, λίθους  και ιζήματα, αποκαλύπτοντας την ιδιαίτερη χρησιμότητα του αντικειμένου για την περίπτωση ελιγμών ή αγκυροβολίας.  Αυτό το ταπεινό εργαλείο  θεωρείται ζωτικής σημασίας για την ασφαλή ναυσιπλοΐα κατά την αρχαιότητα. Οι παλαιότερες καταπειρατηρίες χρονολογούνται τουλάχιστον από τον 6ο  π.Χ. αιώνα.  Στο ναυάγιο έχει βρεθεί μία ακόμα  καταπειρατηρία κατά τις έρευνες των ετών 1900 – 1901.

Με αφορμή τα αποτελέσματα της 2ης φάσης της υποβρύχιας έρευνας στα Αντικύθηρα για το έτος 2016, η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων έχει να παρουσιάσει και την ολοκλήρωση των νέων εξειδικευμένων και υπερσύγχρονων Εργαστηρίων της στην οδό Προπυλαίων, εργασίες που υλοποιήθηκαν χάριν στην ευγενική υποστήριξη του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη, ενός εκ των σημαντικότερων χορηγών της έρευνας  αυτής και με κύριο στόχο την σύντομη και αποτελεσματικότερη  συντήρηση των ευρημάτων του σημαντικού αυτού ναυαγίου.

ΑΝΟΙΚΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ Ο ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΗΕΤΙΩΝΕΙΑΣ ΟΧΥΡΩΣΗΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

axpΗ Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων δίνει στο κοινό τη δυνατότητα να επισκεφτεί τον αρχαιολογικό χώρο της Ηετιώνειας οχύρωσης στον Πειραιά, όπου σήμερα εκτελούνται εργασίες αποκατάστασης και διαμόρφωσης.

Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά την εξέλιξη του έργου ανάδειξης του μεγαλύτερου αρχαιολογικού χώρου της πειραϊκής ακτής. Σε αυτόν σώζονται σημαντικά κατάλοιπα της αρχαίας οχύρωσης του λιμανιού του Πειραιά  πάνω στα οποία διαβάζονται τα χνάρια διαφόρων χρονολογικών περιόδων από την αρχική οικοδομική φάση που ανάγεται στον Θεμιστοκλή μέχρι την μακεδονική κυριαρχία στους ελληνιστικούς χρόνους.

Οπτικές σημειώσεις από το νέο Μουσείο Γουίτνεϊ στο Μανχάταν

Κείμενο και φωτογραφία: Πελαγία Κυριαζή

witnH ζωγράφος Πελαγία Κυριαζή επισκέφθηκε το περασμένο καλοκαίρι το νέο Μουσείο Γουίτνεϊ και βίωσε μια εξαιρετική εμπειρία. Είναι γεγονός ότι μεσούσης της κρίσης διεθνώς δαπανούνται για επεκτάσεις και νέα κτίρια μουσείων πολύ μεγάλα χρηματικά ποσά. Τα μουσεία των Ηνωμένων Πολιτειών ξόδεψαν για να επεκταθούν 5 δισεκατομμύρια δολάρια απο το 2007 έως το 2016. Η επίσκεψη σε ένα μουσείο είναι ένας ιδιαίτερος τρόπος ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης του κοινού, μια σημαντική στιγμή της καθημερινότητας του.

Η αρχιτεκτονική φιλοσοφία:

«Ένας από τους σημαντικότερους λόγους για τη δουλειά του αρχιτέκτονα, που μας κρατά σε εγρήγορση και μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε το έργο μας, είναι η ιδέα να μην δημιουργούμε κτήρια αδιάφορα για την πόλη, αλλά τόπους συνάντησης όπου οι άνθρωποι έρχονται κοντά και μοιράζονται κοινές αξίες».

Renzo Piano, Αρχιτέκτονας

Η φιλοσοφία του Renzo Piano πραγματώνεται με την τοποθεσία και την αρχιτεκτονική του μουσείου Whitney το οποίο είναι ανοιχτό στον περιβάλλοντα χώρο και στους ανθρώπους της κοινότητας μέσα στην οποία ζει.

Η τοποθεσία:

Η περιοχή Meatpacking District στο κέντρο του Μανχάταν, άλλαξε όψη όταν δημιουργήθηκε το υπερυψωμένο δημόσιο πάρκο High Line αλλά ο σφυγμός της περιοχής χτυπά εδώ ακόμα πιο δυνατά μετά τη δημιουργία του νέου κτηρίου του Whitney στην ίδια γειτονιά, δίπλα ακριβώς στον ποταμό Hudson. Ο σκοπός του μουσείου είναι να δημιουργήσει άμεση επαφή με την δραστήρια κοινότητα καλλιτεχνών, σπουδαστών, εκπαιδευτικών και επιχειρηματιών από την οποία περιβάλλεται. Αυτήν τη διάθεση για μια ζωντανή σχέση του μουσείου με την κοινότητα, υποδηλώνουν οι διαφανείς γυάλινοι τοίχοι και οι ανοιχτές βεράντες του κτηρίου καθώς και τα εκπαιδευτικά προγράμματα του μουσείου, που δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις συλλογικές κοινωνικές δραστηριότητες.

Το κτήριο:

Εξωτερικοί χώροι με μοναδική θέα στην πόλη, εξαιρετικός τεχνολογικός εξοπλισμός για περφόρμανς, βίντεο και εκπαιδευτικά προγράμματα, εργαστήριο συντήρησης και μελέτης έργων σε χαρτί, αναγνωστήριο με βιβλιοθήκη, εστιατόριο στο φουαγιέ και καφέ στον 8ο όροφο του κτηρίου. Το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του κτηρίου: οι 4 ιδιόμορφοι ανελκυστήρες με έργα του Ρίτσαρντ Αρτσγουέινγκερ (1923-2013) στο εσωτερικό τους, εμπνευσμένα από έξι αγαπημένα θέματα του καλλιτέχνη: πόρτα, παράθυρο, τραπέζι, καλάθι, καθρέπτης και χαλάκι. Μπαίνοντας στον χώρο των ανελκυστήρων οι επισκέπτες μπορεί να βρεθούν αντιμέτωποι με μια πόρτα ή ένα παράθυρο σε απρόσμενη θέση ή να αντιληφθούν ότι βρίσκονται στο εσωτερικό ενός γιγαντιαίου πλεκτού καλαθιού.

Η πρώτη έκθεση

Με έναν τίτλο - στίχο από ποίημα του Ρόμπερτ Φροστ, η έκθεση America is Hard to See διατρέχει διάφορες εποχές της Αμερικανικής τέχνης από το 1900 έως σήμερα, παρουσιάζοντας 600 έργα από τουλάχιστον 400 καλλιτέχνες. Η έκθεση ήταν οργανωμένη σε 23 θεματικά κεφάλαια, κάθε ένα από τα οποία παίρνει το όνομά του από ένα από τα έργα που παρουσιάζονται στη συγκεκριμένη ενότητα. Η κεντρική ιδέα της έκθεσης αναπτύσσεται γύρω από τον δυναμικό συσχετισμό των διαφορετικών ιδεών, θεμάτων, οραμάτων που σφυρηλάτησαν το έργο των Αμερικανών καλλιτεχνών. Έργα που δημιουργήθηκαν με διαφόρων ειδών μέσα, εκτίθενται μαζί αναδεικνύοντας τους ρηξικέλευθους τρόπους με τους οποίους η Αμερικανική τέχνη άλλοτε ακολουθούσε και άλλοτε ερχόταν σε αντιπαράθεση με τον κανόνα.

Η ιστορία

Το μουσείο Whitney ιδρύθηκε από την Γκέρτρουντ Βάντερμπιλτ Γουίτνεϋ (1875-1942) και φιλοξενεί έργα τέχνης Αμερικανών καλλιτεχνών του 20ού και 21ου αιώνα. Η ένθερμη υποστηρίκτρια της μοντέρνας αμερικανικής τέχνης είχε επιλέξει να υποθάλψει ρηξικέλευθους καλλιτέχνες σε μια εποχή όπου όλοι κατά κανόνα θεωρούσαν σημαντικούς τους Παλιούς Δασκάλους της τέχνης. Το όραμά της έδωσε πνοή στο Whitney Museum of American Art, που από την ίδρυσή του έως σήμερα συλλέγει, συντηρεί και παρουσιάζει έργα Μοντέρνας και Σύγχρονης τέχνης που αναδεικνύουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και την ποικιλομορφία της τέχνης και της κουλτούρας στην Αμερική.

Πηγή: Whitney press

Αναδημοσίευση από "Τα Νέα Της Τέχνης" Νο 226

Ανασκαφή /Έρευνα στο Ναυάγιο των Αντικυθήρων

anantΑπό 22 Μαΐου μέχρι 11 Ιουνίου 2016 η επιστημονική ομάδα της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων και του αμερικάνικου Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole, η οποία ερευνά το Ναυάγιο των Αντικυθήρων, ολοκλήρωσαν μια ακόμα ερευνητική αποστολή με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα αποτελέσματα.

Σε πρώτη φάση συνεχίστηκε η συστηματική ανασκαφή, η οποία ξεκίνησε το περασμένο φθινόπωρο. Παράλληλα διενεργήθηκαν δοκιμαστικές τομές σε διάφορα σημεία, σε μια προσπάθεια να εντοπιστούν τα όρια του χώρου, όπου βρισκόταν η κύρια συγκέντρωση του φορτίου και πιθανόν λείψανα του ίδιου του πλοίου.

Η μεγάλη διασπορά της κεραμικής, το μεγάλο βάθος καθώς και η διατάραξη, που έχει επιφέρει η ανέλκυσή του 1900 και η ανασκαφή του 1976, κάνουν το έργο αυτό δύσκολο. Εν τούτοις, με τη δυνατότητα της ακριβούς τοποθέτησης κάθε πληροφορίας στον εξαιρετικά λεπτομερή ψηφιακό χάρτη του χώρου (GIS), η κατανόηση των ορίων του ναυαγίου γίνεται όλο και καλύτερη. Σε αυτό συμβάλλει και η μηχανική ανίχνευση στοιχείων κάτω από την επιφάνεια του πυθμένα, τα οποία δίνουν την εικόνα της διασποράς του κεραμικού φορτίου, αλλά και των μεταλλικών στοιχείων του ίδιου του πλοίου, όπως καρφιά, σκωρίες σιδήρου, τμήματα της επιμολύβδωσης, κοκ.

Σελίδα 1 από 19