Artnews

SLAVS & TATARS: Με χιούμορ στην Αθήνα

2018-05-18 16:20:00

Slavs and Tatars, Reverse Dschihad, 2015 © Kalfayan Galleries

Οι «Σλάβοι και Τάταροι» της σύγχρονης τέχνης εμφανίστηκαν στη διεθνή εικαστική σκηνή το 2006, έχουν συνεργαστεί με σημαντικά μουσεία και διοργανώσεις (ΜοΜΑ, New Museum, Secession, 8η Μπιενάλε του Βερολίνου, 55η Μπιενάλε της Βενετίας, Μανιφέστα 10, Tate Modern, Palais De Tokyo κ.ά.), ενώ το ευρύ και πολυεπίπεδο έργο τους αποτελεί «μια παραλλαγή πολεμικών και σχέσεων αφιερωμένων στην περιοχή ανατολικά του πρώην Τείχους του Βερολίνου και δυτικά του Σινικού Τείχους της Κίνας, γνωστή ως Ευρασία», όπως επισημαίνουν και οι ίδιοι. Η πρακτική της καλλιτεχνικής κολεκτίβας εστιάζει σε τρεις βασικές δραστηριότητες: εκθέσεις, βιβλία και διαλέξεις-performances. μας μίλησαν για τη νέα τους δουλειά και για τις αλλαγές στους κώδικες και στις προθέσεις τους τα τελευταία 10 χρόνια.

Συνέντευξη στην Κίκα Κυριακάκου

Σε ένα από τα πρώτα σας «μανιφέστα» δηλώνατε πως: «Όταν οι Σλάβοι ονειρεύονται, έχουν ένα βαρύ, σχεδόν κατατονικό, όνειρο. Ένα όνειρο τόσο αποστασιοποιημένο από την πραγματικότητα που αποκαθιστά την ίδια τη ριζοσπαστικότητα της φύσης του: πρόκειται για έναν άλλο κόσμο, διαφορετικό από τον δικό μας, όπου τα πράγματα δεν είναι εφικτά, αλλά απίστευτα πιθανά». Πώς άλλαξαν οι στόχοι και η φιλοσοφία σας από τότε;
Συμπληρώσαμε πρόσφατα 10 χρόνια πορείας ως κολεκτίβα και ολοκληρώσαμε μια έρευνα υπό μορφή τεκμηρίωσης, η οποία ταξίδεψε από τη Βαρσοβία στην Τεχεράνη και στην Κωνσταντινούπολη, πριν καταλήξει στο Βίλνιους και στο Βελιγράδι το φθινόπωρο. Οι στόχοι και η φιλοσοφία μας δεν έχουν αλλάξει τόσο πολύ. Ο κόσμος, ωστόσο, γύρω μας έχει μεταβληθεί σημαντικά. Μας ενδιαφέρει πραγματικά να καταφέρουμε να οξύνουμε τη γλώσσα μας χωρίς απαραίτητα να περιορίσουμε το κοινό μας.

Πόσο σημαντικό είναι το χιούμορ και η κριτική στη δουλειά σας;
Όπως έγραψε ο George Orwell, κάθε αστείο αποτελεί μια μικρή επανάσταση. Το χιούμορ είναι σημαντικό αν μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη μιας κριτικής και όταν δεν εστιάζει στο ίδιο το αστείο, μπορεί πραγματικά να σε αφοπλίσει. Μας ενδιαφέρει πολύ αυτό που ο James Scott ονομάζει infrapolitics (υπό-πολιτική): τα αστεία, οι φήμες, οι ψίθυροι, τα ανέκδοτα που μοιάζουν με υπέρυθρες ακτίνες και δεν είναι πάντοτε ορατά με γυμνό μάτι, παραμένουν όμως εξίσου σημαντικά.

Τι σας απασχόλησε στον τελευταίο κύκλο έργων με τίτλο The Faculty of Substitution (Σχολή Υποκατάστασης); Τι θα δούμε στην επερχόμενη σας έκθεση στην γκαλερί Kalfayan στην Αθήνα;
Το The Faculty of Substitution διερευνά το φαινόμενο της υποκατάστασης ως μεταφυσική και πολιτική μορφή χειραφέτησης και αυτοδιάθεσης. Όταν, δηλαδή, εστιάζουμε σε μια σειρά από ιδέες, πεποιθήσεις, κουλτούρες ή χαρακτηριστικά ξένα με τον εαυτό μας προκειμένου να τον κατανοήσουμε καλύτερα. Στην έκθεσή μας στην Αθήνα συνεχίζει να μας απασχολεί η γλώσσα και η πολιτική και το πώς η φιλολογία επιδρά στην κατανόηση της διαφορετικότητας και του οριενταλισμού.

Η συνέντευξη αυτή δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο τεύχος 234 (Σεπτέμβριος-Νοέμβριος 2017) των Νέων της Τέχνης.